ทายที่ยอมไม่

พราะว่าชายหนุ่มงานยุ่ง เขาเดินทางบ่อย ไปทุกที่ๆ มีสาขาของโร

๊นมานานแล้ว รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวยังไงไม่รู้ อยากจะไป

อยได้ออกไปไหนตอนกลางคืน เพราะคนที่บ้านเป็นห่วง แต่วันนี้ทางสะดวก พ่อกับแม่ไป

กดี แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะไปไหนดี ไว้ค่อยนัดกันอีกทีแล้วกัน แต่เรื่องแต่งตัวนิสาจั

าด้วยแล้วกันจะไปไห

ันดี นิสาแต่ตัวสวยๆ รอไว้ได้เลย เผื่อมีผู้ชายต

แป๊บนึง อรเลยอดได้เห็นท่านประธานสุดหล่อ ได้ยินมาว่าติดอัน

ได้ไหมอร นิสาไม่ทันได้ฟัง

กับคุณโดมไหม วันนั้นนิสาเ

ก็หน้าตาดีนะ เสียอย่

นเหรอ อรว่าไม่มีใครเพอร์

งคนอื่นอย่างดูถูกไง สายตาเหยียดๆ

าคุณเจออกจะหวานหว๊าน แค่สบ

สามองยังไงก็ไม่เห็น ที่เห็

นอะไรไม่รู้ยิ่งมองยิ่งอยากกอด ไหล่หนาๆ กล้ามเป็นมัด

ยวนิสาฟ้องพี่เอกเลย อรปลื้มคุ

ิดเฉยๆ ไม่จริงจังอะไรหรอก คนอย่างคุณเจคงไม่มองผู้หญิงอย่างเราๆ เครื่องบินกับดอกหญ้ามันอยู่ห่างไ

อื่นก่อนนะ เราจะไปวาดลวดลายที่ไหนดี” อรอุมาพูดจบก็เด

ที่ขาดไม่ได้เต็มถุงผ้าใบใหญ่ เธอก้มมองเวลาที่นาฬิกาข้อมือ ก่อนจะลุกออกจากที่น

ภายในบ้าน คว้าเอากระเป๋าสะพาย และถุงของกินที่วางอยู่ข้างตัว เดินเข้าบ้านวางของทุกอย่างลงบนโต๊ะ แล้วจึงเดินขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าบนห้องนอน เธอถอนใจแรงๆ รอบตัวมีแต่ความเงียบ นานๆ จะอยู่คนเดียวในบ้านจึงรู้ส