ับรอยสัก ผู้คนที่ทราบเรื่องนี้มีน้อย ผู้ที่เคยเห็นร่างของพระธิดามีเพียงหยิบมือ แต่สองสามปีใ

ไม่สงบอยู่ก่อน โคลง

ยหนึ่งที่ถูกโจมตีคือตำหนักเหมยพันปี สัญลักษณ์แห่งความร่มเย็น

ัยอยู่เพียงลำพังในตำหนักเหมย

เป็นชายหนุ่มทรงเสน่ห์ เป็นธงแห่งชัยชนะของกองทัพ ผู้สร้างขวัญกำลังใจแก่ทุ

้นเหมยพันปี อ้ายชุนที่วางแผนจะสละชีวิตตัวเองในการปกป้องต้นเห

อดภัยหร

ะเปื้อนเลือด แต่

หนีจากตำหนัก แต่นางปฏิเสธที่จะ

ล่ออกไป บริเวณของตำหนักก

วังหลวง เพียงแต่ทางนั้นสงบเหตุการณ์ได้จึงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง แต่ได้ข่าวเช่นกันว่าการท

าดเจ็บและได้พูดคุยกับเขาบ้างในบางโอกาส คืนหนึ

ให้ ทว่านั่นก

ห้ “อย่าบอกใครว่าข้าแอบมา

งกลัวผู้คนพบเห็น?” อ้ายชุนถามห

ง ข้าเป็นผู้นำของพวกเขา หากข้ากำลังใจไม่ด

้นให้ทั้งสองเริ่ม

ึงสอนให้นางพร้อมกับที่สอนทหารในกองคนอื่นๆ บางครั้งจะไปซื้อสมุดภาพห

ู่ในห้องนอนของอ้ายชุน แม้สภาพ

จำการที่อื่น ตำหนักเหมยพันปีที่ปลอดภัยจากข

ุนเขียนจดหมายมาให้อ่านบ้

แล้ว ข้าจะกล

ตัวเองเป็นบ

วังหัวเ

่ว่าความรัก

ิดายอมสละชีวิตเพื่อความปรารถนาในการออกไปสำรวจโ

ไร สักวั

ัก จดหมายฉบับแรกๆ เขียนด้วยลายมือโย้เย้ไม่สวยงาม เนื้อหากระท่อนกระแท่น ภายหลังกลายเป็นจดหม

าเป็นเนื้อหาแห

ขาว่า เพราะเมื่อไม่เคยได้รับจดหมายต

สิ่งที่เ

บยิ่ง กล่าวเพียงเหตุการณ์สำคั

ลั่วซินถอนหายใจยาว “อาจจะต้องสืบจากบันทึกทางประวัติศาสตร์แล้ว ว่

มันบินไปหาผู้รับแล

ลั่วซินเจอไปหล่

ยชีวิต จดหมายที่นางส่งคงบินวนเวียนในรูปนกกระดาษจนคาถาที่ร่ายไ

ส่งออกมาจากตำหนักเหมยพันปี ฉะนั้นจดหมายเหล่านั้น...หากไม่ตกในบริเวณตำหนัก อาจไป

จมีอายุยืนยาวถึงร้อยกว่าปี แต่นางยังส่งจดหมายฉบับแล้ว

ตัวอีกฝ่ายถึ

ม่ทัพผู้นั้นแล้ว จะ

อีกหรือว่าตนเองไ