มคับข้องใจนั้นถาโถมเข้ามา เจียงหว่านฉือกัดริ

ๆ เธอไม่อยา

ไข้ และกระแทกเช็คใส่หน้

อ๊

ะหดตัวเหมือนกระต่ายขาวตัวน้อยที่หวาดกลัว หลินเยี่ยนเฟิ

ไรของ

้างหน้าและจับมือข

ึ่ง ทำไม คุณปวดใจงั้นเหรอ？” เจียงหว่านฉือมองผ

านเป็นค่าชดเชย เธอก็จะใช้เงินก้

สบอารมณ์ “ตอนนี้เสี่ยวโห

่ยวโหรวสำนึกผิดจนกระทั่งกรีดข้อมือ

งตะคอกของยู่ชิงชิงและจ้อ

ใช่ผู้ป่วยรึไง？ ใครค

จียงหว่านฉือเลยรู้สึกเวียนหัวอยู่พักหนึ่ง ดังน

ือใหญ่กำไว้แน่น มันเจ

และตกหลุมรักผู้ชายคนนี

ีแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ โง

หิง เมื่อก่อนเธอเคยรักเขามากแค่ไหน ต

็มหัวใจนั้น ตอนนี

รอ？” เจียงหว่านฉือหัวเราะเยาะ และไม่มองยู่ชางเหิง

นเธอตลอด และเสแสร้งทำเป็นอ่อนแอไร้เดียงสาต่อหน้ายู่ชางเหิง ตอน

อมือฆ่

ผู้หญิงหน้าซื่อใจคดคนนี

อของไป๋เสี่ยวโหรวออก เผยให้เห็นเพียงบาดแผลตื้น ๆ บนข้อม

ของเธอไว้อย่างลนลาน เพราะไม่อยากให้การ

ือโยนผ้าก๊อซทิ้ง และมองไปร

ียบสนิทไ

ัวตายได้ยังไงกัน？ สมแล้วที่เป็นคนในวงการบันเทิง

ในขณะนี้ แต่เธอไม่มีทักษะการแสดงเลย

สบสายตากัน สีหน้าของพวกเธอ

ธอแล้ว เจียงหว่านฉื

ก.

ก็นึกขึ้นมาได้ว่ายู่ชางเหิงยังอยู่ข้าง ๆ เธอ เพราะงั้นเลยทำหน้าจ

ูการแสดงของเธอ

้วก็มองมาที่เธอ สายตาของเขาดู

บ เจียงหว่านฉือก็พ

ิง เราหย่