เหมยฮวาฤดูหนาว

หรือว่าเราตายแล

ัวเอง ก่อนจะใช้ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองพร้อมกับสังเกตไปรอบๆ กายด้วยความแปลกประหลาดใจ จากนั้นเ

รากฏ ความทรงจำฉายผุดขึ้นมาช้าๆ

ลานสาวตัวน้อยผู้เกี่ยวข้องกันแต่เพียงใน

วๆ หน่อยได้ไหม น้องเ

างรวดเร็ว ไม่คิดจะสนใจเกวลินที่เดินตามอยู่ด้านหลัง เพราะรู้สึกว่าอีกฝ่ายนั้นชักช้างุ่มง่า

มล้อที่ดังลั่น ร่างบางหันไปมองรถที่แล่นเข้ามาอย่างรวดเร็ว จนเกือบจะถึงตรงบริเวณท

้ง เสี้ยวขณะนั้นดวงตาดอกท้อพลันสบประสา

ย ทว่าดวงตาปากคิ้วคางกลับมีรอยยิ้มเจิดจ้าปรากฏ และ

บ! เมื่อร่างบอบบางปะทะกับรถอย่างจัง จนร่างของเธอกระเด็นห่างจากจุดที่ถูกชนไปหลายเมตร ท่ามกลางความมืดมิดหูแว่วได้

่งแต้มไปด้วยรอยยิ้ม ข

เธอต้องตา

ีต บวกกับสภาพทิวทัศน์แปลกตาที่เห็นตรงหน้า ทำให้ใบหน

นที

่าๆๆๆๆ ในที่ส

น้องดูจิตหน่อยๆ แต่ถ้าอ่านๆ

าฤดูหนาวกันเลย อันที่จริงนิยายเรื่องนี้เป็นผลงานเรื่องแรกของนักเขียน แต่มาลงให้อ่านเป็นเรื่องที