พระจันทร์ตัวจริงจะหันมายิ้มให้หล่อนบ้างนะ จู่ ๆ ใบหน้าหล่อเหลาของเจ้านายก็โผล่มาในห้วงความคิด ว้าย! คนบ้า มาหลอกมาหลอนอยู่ได้ คนอย่างเขาไม่มีทางหันลงมามองยัยกระต่ายหมายจันทร์อย่างห

ดลองงานของหล่อน จะออกหัวหรือออกก้อยกันหนอ

นต่อ เพื่อหาประสบการณ์ แต่ก็ไม่เห็นท่านประธานพูดอะไร จะให้หล่อนต่อโปรฯ หรือจะเชิญไป

้า (ยักษ์) อีกคน ขอเรียกอย่างนี้ทีเถอะ ก็ตลอดเจ็ดวันที่ผ่านมาหล่อนต้องตะลอน ๆ ไปไหนมาไหนกับเขา (คุณศักดิ์ดาด้วย) ก็ยังชอบส่งสายตาดุ ๆ มาให้อยู่เรื่อย เมื่อไหร่ที่เธอทำผิดพลาด (บ้างเล็กน้อย) คุณศักดิ์ดาก็จะคอยบอกว่าไม่เป็นไร รายนั้

็รอบคอบในทุก ๆ เรื่อง เวลาสั่งงานก็สั่งอย่างกับพายุทอร์นาโด ต้องเร็วและให้ได้อย่างที่ต้องการ ทิ้งความลำบากให้เลขาและ

ต้องพลาดรถเมล์สายที่โดยสารเป็นประจำไปแล้วแน่ ๆ เลย คงต้องอาศัยแท็กซี่กลับอีกแล้ว แย่ชะมัด.. คนยิ่งประหยัด ๆอยู่ รถรับจ้างส่วนตัวเดี๋ยวนี้ไว้ใจไ

็คือหน้าที่หล่อน ที่จะต้องทำให้เสร็จก่อนเวลา เดดไลน์คือก่อนเจ็ดโมง ความจริงแล้วรายงานชุดนี้เป็นงานของมือขวาเป็นผู้รับผ

ลิ่กลั่ก แอบเสียวสันหลังอย่างไรบอกไม่ถูก บรรยากาศมันช่างวังเวงอะไรอย่างนี้ เงียบเชียบเหลือเกินผิดกับตอนกลางวันลิบลับ พาลให้

ล่ออกมาจากข้างในหรือเปล่านะ ทำไงดี.. ทำไงดี หรือจะเดินลงบันไดดี โอย.. ไม่ไหว ๆ นี่มันชั้น 15 นะขืนเดินลงไปมี

ิ๊

้งขามันแข็ง พานหัวใจจะหยุดเต้นไปชั่วขณะ เมื่อได้ยินเสียงสัญญาณเตือนว่าลิฟต์จอดนิ่งสนิทแล้ว บ่

างที่หล่อนจินตนาการไว้หรือเปล่า สักพักเหมือนมีลมเย็น ๆ วิ่งผ่าน

งหาก หรือว่า..จอมขวัญค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นช้า ๆ ดวงตากลมโตเบิกโพลงแทบผงะ 'ผีบ้าผีบออะไรจ

งเข้มดุจากเจ้านายจอมเฮี๊ยบ ปลุกให้หล่อนตื่นจากภวังค์ชั่วขณะ จอมขวัญต้องรีบโกยแน่บเข้าไ

้าที่ของมัน จอมขวัญเดินผ่านเจ้านายหนุ่มไปยืนอยู่ด้านในสุดของตัวลิฟต์ ทำตัวเล็กลีบ แทบจะฝังตัวหายเข้าไปในผนังก็ไม่ปาน พลางกอดกระเป๋

จะได้อ่านกินได้สะดวก คนอะไรก็ไม่รู้ ช่างเพอร์เฟกต์อะไรอย่างนี้ ขนาดถอดสูทคล้องไว้ที่แขน มีแค่เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา