ารมณ์ซ่อนความเจ็บปวดที่เห็นแววตาของชายตรงหน้

ก เขาคุ้นเคยกับเธอมากกว่าน้องชายตัวเองเสียอีก แล้วก็หัน

นคำพูดของพี่ชายแล้ว

หล่น้องชายเบาๆ แล้วเดินนำเข้าไปในบ้าน

เลยสักนิดผิดจากเธอที่นั่งสงบสติอารมณ์อยู่ในรถนานหลายนาทีไม่อยากให้เขาเห็นกิริยาไม่งาม แต่พอได้เจอเขากลับกลายเป็นความเย็นชาจนเธอปวดใจ เขาเหมือนจ

จอกัน

ิดชวนวาบไหวของตนเองออกแล้วคลี่ยิ้มอ่อนหวาน

รับ” เขาพูด

ปล่าคะ” ดารัณถามเพราะเ

ปมา “แค่จะเดิน

อเห็นดวงตาหลังแว่นตาของเขามีแววประหลาดใจก็รีบก้มหน้

ี่ชายคนโตปรับสวนย่อมให้มีน้ำตกขนาดเล็กและบ่อปลาน่ารัก ช่วยให้บ้านร่มรื่นและยั

านดูเปลี่ยนไปเยอะ” ธันวาพึมพำกับ

นละค่ะ ตั้งปีกว่า

เขาขมวดคิ้ว

็สิบสี่เดือนที่แล้ว” ดารัณกรอกตา “ไม่นับที่มา

งหญิงสาวที่อยู่ข้างๆ อย่

ิดๆ “พี่ธันน่าจะกลับมาเยี่ยมท่านบ่อยๆ นะค

มกังวลบ้าง ตัวเองเป็นหมอแท้

ย งานเลี้ยงอะไรท่านก็ไม่ได้

รวจร่างกายบ้างเลยห

่ธันกลับมารอบนี้ก็สละเว

เด็กหญิงตัวน้อยมาหา แม่เขาแทบจะจะขอเป็นลูกสาวในทันที แต่เพราะดารัณเข้ามาทำให้เขาหลุดรอดสายตาของแม่ เขาได้ทำอะไรที่ตัวเองอยากทำง่ายขึ้น แม่ของเขารักดารัณมากแต่เขาก็ไม่คิดว่าจะถึงขนาดหมั้นหมายให้ หากนั้นไม่ใช่เพราะคำขอร้องสุดท้ายของคนใกล้ตาย เขาคงไม่รับปากรับหมั้นกับดารัณแน่ๆ ยุคน

สาว ดวงตาหลังแว่นตาหรี่มองคน

่าไหร่แ

่ะ” ดารัณออกจะปร

นกันมากี

้าป

กสาวที่เขาเคยจับมือและให้ขึ้นขี่หลัง เวลานี้เธอเติบโตเป็นหญิงสาวสวยเพียบพร้อมไปทุกอย่าง น่าแปลกใจที่เธอยังยึดมั่นกับการหมั้นที่เธอก็รู้ว่าทำไปเพราะอะไร เขาขยับเท