อไม้เท้าของคนตาบอดและเดินเข้ามาหาเสิ่นอันหยูช้า

าวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง เรื่องมันมาถึงขั

นตาบอดที่อยู่ในมือของกู้เป่ยเฉินนั้น บังเอิญวางอยู่บนพื้นข้าง ๆ เ

ู้สึกได้ว่า ตัวเองคว้ากางเกงของกู้เป่ยเฉินไว้

ร้นจริง ๆ เลยเนอะ” กู

ิ่นอยากจะล

ผมว่าคุณต้องพอใจแน่นอน.

ด แต่เรื่องนี้นั้น

ไปจากห้องอย่างลนลาน พอวิ่งออกไปนอกประตูแล้ว เสิ่นอันหยูก็ย

ะไรเกิดขึ้น พอขึ้นรถถึงได้พูดขึ้นมาว่า “คนของผมไปสืบมาว่า ซ่งโยว่เฉินนั้นอยู่บ้

ึกขึ้นมาได้ว่า กู้เป่ยเฉินมองไ

แต่งงานกัน พวกเขาก็ย้ายออกมาอยู่ที่นั่น

ั้นเราไ

งชั้น ลิฟต์เลยเข้

ิฟต์ เสิ่นอันหยูพากู้เป่ยเฉินและบอดี้การ์ดเข้าไปในลิ

ี่เพิ่งจะเดินมาถึงทางเข้าก็ได้ยินเสียงครางของผู้หญิง

นแกะสลักลายดอกไม้ที่ทางเข้า เธอก็เห็นผู้ชายแ

้นส่งเสียงครางออกมาไม่หยุดทุกครั้งที่โดนผู้ชายคนนั้นกระแทก มือของเธอจับไหล่ของผ

ธอรัดฉันแ

ขึ้นมาแล้วกดลงไปอย่างแรง ตรงนั้นของเธอตอดรัดและหดตัว

ึงได้ร่าน

หลานชีร้องออกมา “ช้าล

ือคุณชอบเสิ่นอันหยูที่เย็นชาและไร้เดียงสาแบบนั

งต้องเป็นเหมือนปลาตายและไม่สามารถทำให้ฉันมีอารมณ์

มือนั้นจับที่กั้นไว้แน่น กัดฟัน

ีสุด

็ดังแว่วเข้ามาในหู “ผมว

้องออกมาเลยรีบปิด

มาได้ว่ามีกู้เป

รื่องบนเตียง เขาควรจะห

งสองคนที่อยู่บนโซฟาก็ดังขึ้นเล็ก

ห้ฉัน…

กอยู่สองวินาทีก่

กมาจากตัวของผู้หญิง หยิบกระดาษสองสามแผ่นจากกล่อง