เสียชื่อเปล่าๆ ให้

ทาไม่ใช่คนดีร้อยเปอร์เซ็นต์ ลูกน

ผลอๆ จะเจ็บตัวด้วย

ันไม่ชอบให้ใครพูดเรื

างนี้แล้ว ทางเดียวที่ฉันทาจะเชิดหน้าเหมือนเก่าได้

ผมสักเด

ยียด ทางออกของเขา คงเจ็บปวดทุกฝ่าย ผิดที่เขาหลงระเริงไปกับความสะดวกสบาย จนกลับไปใช้ช

่4.แ

งที่ต่อเติมทีหลังด้วยปูนมีอาคันตุกะมาเยือน ร่มสีดำดูดแสงแดดจนคนที่หลบใต้ร่มยังแสบผิว เสียงสุนัขเฝ้

นั่นยี่หวาเอง จ

นเวลา แปลกอะไรล่ะ เธอจากบ้านหลังนี้ไปตอนสิบขวบ บัดนี้

นตากวักมือเรียกบุตรสาว พลางตะโกนเร

อยู่ตรงหน้า ปกปักยืนเอียงคอมองมารดา เขารู้ดีว่ามีบางอย่างเปล

ักมากอดแนบอก หยดน้ำตาเธอ

อกัน จากกันแค่ไม่กี่วั

กันนานแบบนี้นี่คะ” ปกปักเอียงคอมองมารดาซ้ำ เด็กชายทำท่าเหมื

ก็ส่งหลานมาหาแม่ มีปัญหา

รอกค่ะแม่ ห

านคนเดียว หาเลี้ยงตั้งสาม

และตัดสินใจทิ้งโลกนี้ไปดื้อๆ ญาดาเม้มปาก ลุกขึ้นยืนและกำมือปกปักไว้แ

ยู่คุยกับแม่สัก

่หวาแตกต่างจากทุกครั้งที่เจอ คงเพราะเวลาละมั้งที่ทำให้ยี่หวาแกร่งข

ยู่ให้แม่หายคิดถึง” ญาดาตอบแล้วรีบหลบตา ยี่หวาคงไม่ได้ท

งสิลูก เราจ

จำเก่าๆ ไหลบ่าจนน้ำตาแทบทะเล็ด เธอยกมือกรีดรอยน้ำตาและเชิดหน้

ลี่ยนไ

ม่ได้แล้วค่ะแม่ แม่ก็รู้ หาก

ช่วยเหลือเท่าที่ทำได้ ยี่หวาปากหนัก แทบไม่ค่อยปริปา

มียก็แบบนี้แหละ ค่อ

นไม่ไหว ลาโลกนี้ไปแล้ว จากนี้ไปจะเป