เขาจ้องกลีบปากที่เม้

ับเดิน และเอริน

วรนราน แต่ก็ไม่วายเชิดหน้าเพราะความถือดี มันเป็นท่าทางน่าตลกเท่าที่ลูคัสเคยเห็น