ไปด้วยเลือด เมริสาร้องไห้อย่างหนัก พยายามตะเก

ร้ายแล้ว ทำไมนะ ฟ้าถึงได้

ม่เถอะ เมย์สัญญาว่าจะหาเงินให้พ่อเอ

มอีเมย์ กูจะฆ่าพวกมึง

นนางเสียหลักล้มกลิ้งอยู่กลางถนน ทัดเทพจะตามลงไปซ้ำ

ว่าตัวเองกรีดร้องออกมาราวกับคนเป็นบ้า เมื่อเห็นร่างของแ

หี้ยมของสัตว์เพศผู้ที่ข่มเหงรังแกผู้ที่อ่อนแอกว่

่ไม่มีแม่อยู่เคียงข้าง จะต้องเดินหน้าต่อไปอย่างเข้มแข็ง เพื่อแม่ที่มองห

้นแหละที่ต้องร้อง

หล่อนจำได้ว่าตัวเองยืนจ้องมองร่างของบิดาที่ถูกตำรวจลากไปขึ้นรถด้วยความสะใจ ตั้งแต่วั

ตนพยายามจะลืมและเริ่มต้นชีวิตใหม่กับที่นี่ ‘บ้านมธุรส’ ของแม่เล็ก อัจฉรา แต

ชายพวกนี้ต้องมาคุกเข่าอ้อนวอนที่แทบเท้า จ

เหรอ หรือว่าใจลอ

ตากรรมไม่ต่างจากหล่อนนัก ทำให้เมริสารีบกลืนอดีตอันแส

ย แค่คิดถึงแม

ใกล้ ๆ กับเมริสา สาวน้อยผมหยักสวยที่งดงามราวก

ูดเสียงเศร้าพร้อมกับถอนใจออกมา น้ำตาใส ๆ เริ่

็คงได้กอดแม่ ได้ร้องไห้กับ

เล็กไม่ใช่เหรอ แม

มปลอบประโลม หล่อนซ่อนน้ำตาเอาไว้ภา

นะ หากรู้ว่าทอฝันคนงามขี้แยอีกแล้ว” คำพูดของเมริสา ทำให้ทอฝัน

เลย ทำให้ฝันทั้งร้องไ

งนี้มีแม่เล็ก อัจฉราเป็นคนดูแล แม่เล็กเป็นทุกสิ่งทุกอย่างให้กับพวกหล่อน ท่านเป็นน

บ้าน มีป้าสายหยุดเป็นคนดูแลความเรียบร้อยภายในบ้านหลังนี้ มีหล

ทุนไปเรียนด้านกฎหมายที่มหาลัยฮาร์วาร์ด ในเมืองเคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์

้นอีกครั้ง พร้อม ๆ กับการแก้แค้นที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งเช่นกัน น้ำตา

จับ ก่อนจะรีบสลัดความสะใจพวกนั้นออก

ดีใจแล้วละ เอ่อ...

ะไปซื้อของเข้าร้านกาแฟน่ะ เห็นว่าขายดีม

งเดือนกับแม่เล็กยอมรับความช่วยเหลือจากหนุ่

ัวว่าเดือนจะถูกผู้ชายบราซิลคนนั้นหลอกเอ

ติกับผู้ชายมากแค่ไหน จึงรั

วให้เอง เมย์สบายใจได้เลย เอ่อ... แล้วน

มย์ไม่อยู่ฝากฝันดูแลทุก

นมธุรสแห่งนี้แทนเมย์เอง...” สองสาวหัวเราะร่วน คุยก