านอัน ย

ุตรีที่เกิดจากอนุจินหรงรวมไปถึงสองสาวใช้ที่ติดตามนาง สาเหตุของการลงโทษในครั้งนี้นั้น เป็นเพราะหลินเยว่หรูหรือคุณหนูรองของฮูหยินใหญ่ ได้รายงานถึงเรื่องที

แรงกับบ่าวของน้องสาวเจ้าด้วย พ่อเคยสั่งสอนเจ้าแ

ขอโทษฮือๆๆๆ” คุณหนูสี่ร้องไ

อไม่ น้องห้าของเจ้าร่างกายอ่อนแอมาแต่ไหนแต

ไม่ได้ตั้งใจ อีกอย่างนางยังเด็กนัก ยังไม่ร

างไม่ได้ข้าจะให้ส่งนางให้กับฮู

ังนางเช่นกัน ดีที่ว่าบุตรชายของนั้นเพิ่งสอบผ่านได้เป็นจิ้นซื่อ2 ซึ่งเป็นที่แน่นอนแล้วว่าเขาจะได้เป็นขุนนางใ

ออกมาตากแดดตากลมเช่นนั้นข้าก็กังวลว่าน้องห้าจะป่วยหนักไปกว่าเดิม” หลินจินหรูร้อง

กลับให้ท้ายและเป็นฝ่ายทำตามคำสั่งนาง เจ้าตบเด็กรับใช้ของค

ลินจินหรู ก่อนที่จะหันไปสั่งบ่าวไพร่ที่เป็นสตรีให้จัดการกับบ่าวสองคนขอ

ให้พวกข้าเถิดนะเจ้าคะ” สาวใช้ข้างกา

นตัวอย่าง ว่าจวนของข้าไม่

ที่ใหญ่กว่าเมื่อวานนี้ก็เป็นได้ บ่าวที่เป็นสตรีร่างกายอวบอ้วนสี่คนจัดการจับตัวเด็

แล้ว นายหญิง… คุณหนูสี่ช

บปวด ฝ่ามืออวบอ้วนของสาวใช้รุ่นป้าที่ตกลงมากร

จนกว่าจะครบตา

ทำให้บ่าวในจวนเคารพนับถือ รวมไปถึงเกรงกลัวเขาอยู่ไม่น้อย เสียงฝ่ามือที่ฟาดลงบนเนื้อแ

่3 อ้อ….แล้วห้ามพวกเจ้าให้นางลุกขึ้นก่อนถึงชั่วยามที่ข

็ไม่มีวันอ่อนข้อให้ และทีหลังจะออกคำสั่งให้พวกเด็กรับใช้กระทำการสิ่งใ

รมการกลาโหมกลับรักและเอ็นดูไม่แพ้บุตรชายและบุตรีคนอื่นๆ ติดเพียงแต่ว่า ร่างกายของคุณหนูของเธอนั้นอ่อนแอไม่แข็ง

งไหลลงเมื่อหันกลับไปมองภาพบุตรสาวยังคงนั่งอยู่กับที่ไม่ขยับไปไหน แม้จะอยากขัดคำสั่งแต่ในเมื่อผู้เป็นสามีสั่งเช่นนั้นเธอก็จำเป็นต้องทำตาม ผ่านไปนานเท่าใดมิอาจรู้ได้ หลินจินหรูหลั่งน

นุญาตให้คุณหนูสี่กลับเข้าเรือนได้แล้วเจ้าค่ะ

าแล้วพาเข้าไปพักในห้องของนาง” อนุ

จะพยุงเดินเข้าไปภายในเรือนหลังขนาดกลางซึ่งเป็นที่พักของนาง อน

ม่… ข้

ำให้นางต้องถูกลงโทษมากกว่า แต่สำหรับพี่รองแล้ว นางมิอาจจะแตะต้อง รังแกหรือทำร้

๋ยวแม่จะให้ท่านหม

่อนโยน แต่ทว่าภายในใจของนางนั

หลินจินหรงตกใจกับความคิดของบุตรสาว แต่นางเองก็ยอมจบเรื่องนี้ไม่ไ

ทน ที่ไปคอยประคบประหงมมัน เห็นทีแม่คงต้องถอนฟืนใต้หม้อ4มิเช่นนั้นเรื่องราวคงจะต้องวุ่นวายมิจบส

ฝ่ายนั้นหาได้จะมีชีวิตอยู่นานขนาดนั้น หากเด็กนั่นยังคงมีชีวิตอยู่ก็คงจะเป็นหนามทิ่มแทงใจของบุตรสาวของน

นไปง่ายๆ ในเมื่อมีนางอยู่ ณ จวนแห่งนี้ จะต้องไม่มีเด็กนั่น มารดาก็ต่ำต้อยถึงเพียงนั้นมีอะไรมาสู้มารดาของนางได้กัน มาร

วัน

เบ่งบานเต็มไปด้วยภู่ภมรที่คอยดอมดม เสี่ยวเอ๋อเด็กสาวรับใช้คนสนิทเดินตามคุณหนูห้าของนางไม่ห่าง ก่อน

าคะ คุณหนูรอข้าอยู่ที่นี่สักครู่ เดี๋ยวข้าจะเข้าไปหยิบ

ได้” หลินซูเหมยบอกเด็กรับใช้คนสนิ

คะ รอข้าอยู่ที่นี่นะเจ้าคะ” เสี่ยวเ

ย่างกังวลไปเลย ข้า

็กรับใช้ของเธอ เสี่ยวเอ๋

ตากลมมองไปเห็นลูกแมวน้อยอยู่ที่ริมขอบสระที่มีน้ำอยู่จนเต็ม แม้ใจจะกล้าๆ กลัวๆ แต่ทว่าความเป็นคนที่มีจิตใจเมตตากรุณาต่อสัตว์ หลินซูเหมยจ

ะริมน้ำ ก่อนที่จะร้องเรียกบ่าวในเรือนให้มาช่วยกันหาคุณหนูห้า บ่าวในเรือนทุกคนต่างร้องเรียกหาหลินซูเหมยจนอนุซูฉีได้ยินแล้วรีบวิ่งออกมาจากเรือน ตรงตามเสียงมาจนถึงต้นเสียงจึงได้รับรู้ว่าบุตรสาวของ

่าเป็นอันใดนะ เร็วเข้

มฟายจนเป็นลมไป หลินหยางและหลินฮูหยินที่กำลัง

ดกัน ฟื้นขึ้นมาสิลูก" ร่างหนาของหลินหยางพุ่ง

เสี่ยวเอ๋อ!!! เกิดอะไรขึ้น" หลินห

ณหนูห่ม แต่ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใดนางถึงตกลงไปในสระน้ำได้ ก่อนที่ข้าจะ

อยู่กับคุณหนูของเจ

ีกครั้งจนทำให้เสี่ยวเอ๋อนั่

ำไปกับคุณหนูห้าด้วยขอรับ”

หมอหวงมา เ

้อนอุ้มหลินซูเหมยเดินแกมวิ่งกลับไป

้ว่าอันใด นางหันไปสั่งให้คนรับใช้ตรวจตราดูรอบๆ หากว่านี่ไม่

ังไม่ได้สติ นางเหมือนคนนอนหลับแต่ไร้ซึ่งการตอบสนอง เขาจึงให้เจ้ากรมการกลาโหมคอยดูอาการของนางภายในสามวันหากน

ยอมรับผิด นางถูกโบยจนจับไข้ แต่นางก็มิได้ละเลยที่ปรนบัติดูแลคุณหนูห้าของนาง หลินจินหรงกับสาวใช้สองคนที่แอบมองดูเหตุกา

่ว เวลา17

ฑิตขั้นสูง เทียบเท่

่ เวลา 19

เป็นสำนวนเหมือน

คือวันเริ่มต

เค่อ เท่ากับหนึ่งชั่วยาม หน