“ฉู่ชิงหวง ข้าไม่มีอารมณ์จะมาเสียเวลากับเจ้าที่นี่หรอกนะ ในฐานะที่เจ้าเป็นพระชายาของท่านอ๋องเก้า ดังนั้นท่านอ๋องเก้าก็คือพระเจ้าของเจ้า ตอนนี้ท่านอ๋องเก้าถูกวางยาพิษ ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ได้อีกนานเพียงใด ถ้าเห็นแก่ชีวิตของท่านอ๋องเก้า เจ้าก็ควรจะเสียสละนะ！” ประมุขเหลิ่งไม่มีความอดทนมากพอที่จะมาต่อปากต่อคำกับฉู่ชิงหวงแล้ว เขาจึงพูดเข้าประเด็นไปเลย