นใจสภาพแวดล้อมของบ้าน คนเป็นน้องตัดสินใจเดินตามข

าต้องลงใต้ไปตา

ม” กรินหันมาถาม

เป็นน้องเร

โทษ “นายรู้เรื่องนี้แต่ไม่ยอมบอกฉ

ษครับพี่ แม่คาดโท

างนี้สิน่า” น

นๆ ก็มาแล้ว” ชาย

ไม่ยอม

ไม่ยอมเห

้...ฉันก็ไม่มี

เขาก่อน บางทีทางโน้นอาจจะ

อีกทีใช่ไหม เข้ากันเป็นคณะ

บแม่ พี่จะอยู่แบบซังกะ

วเองได้ เชิญแกเป็นลูกในโอวาทของแม่คนเดีย

เบอร์มือถือของตัวเอง ถึงราคาของเครื่องจะไม่มากมายเท่าไร เครื่องจะล้าหลังไปหลาย

บครั้งภายในเวลาหนึ่งชั่วโมงที่เขาพยายามติดต่อหาเบอร์ของตัวเอง

นะ...จะจับหักคอจิ

ี๊

ที่ดูแลเธอสองคนวิ่งเข้าห้องมาพร้อมกัน รวมทั้งหม่อมหลวงสราลีผู้เป็นแม่ด้วย ที่ผ่านมาไม่มีใครรองรับอาร

มือของศยามลกำลังจิกอยู่ที่ผมของพลอยขวัญระบาย

ร้องขอศยามลเสียงเบา มือเล

าคาเท่าไร ถ้าแกไม่มัวไปอ่อยไอ้กุ๊ยนั่น ของฉันจะหา

ระเป๋าสตางค์หลุยส์ใบเล็กคอเลคชั่นใหม่ขอ

วามเห็นใจ แม้รู้ว่าลมปากของตัวเองจะไม่

อา รู้ว่เป็นเรื่องปกติ และนาง

่อยยัยพลอยก่อน” หม

้าเตียงของศยามลทุกค

ของหนูหาย ถ้าหนูไม่ได้คืนมันโดนถลกหนังแน่” ศยาม

องคืน แม่จะซื้อคืนให้ก่อนแล้วหักเงินเดือนมันทีหลัง โอเคม

วอ กระเป๋าใบเล็กๆ ที่คุณหนูศยามลซื้อโดยไม่ลังเลสักครั้ง หากแต่เป็นเธอ ค่าของมันเ

่ร่ำไป แต่ที่ต้องทนก็เพราะคำว

ณและชดใช้คนบ้านนี้แทนแม่ของแก’ คำสั่งย้ำๆ ของยาย คำสั่งที่เธอพยายามถาม

่อยากเห็นหน้าแก” ศยามลชี้มือไล่พลอยขวัญท

าวพ้นขอบประตูนึกถึงใบหน้าของคนเดินชนเธอเมื่อเย็นอย่างเข่นเขี้ยว เจอไม่ถึงวั

แน่นอน นายมั

ุ้ม นอนแผ่หราบนฟูกอ่อนนุ่ม แอร์เย็นฉ่ำทำให้เขาหลับสบาย เขาเป็นคนถอดเสื้อผ้านอนจนชิน วันนี้ก็ทำเหมือ

นุ่ม แรงกระตุกฉุดดึงทำให้คนหลับหงุดหงิดเพราะก

นนะลูก” ชายหนุ่มคิดว่าเป็นลูกสาว สาวน้อยป

ุกหน้าลงบนหมอน ดึงผ้าห่

ครั้ง เขาดึงผ้าออกจากใบหน้า ลืมตาขึ้นมอง พอเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเป็นใครเขาก็ยก

อหนาของเขาถูกเจ้าตัวยกขึ้น

การที่ลูกชายคนโตไปอยู่เมืองใต้ห่างไกลความเจริญและไม่มี

ผมโกนหนวดเสียด้วย วันนี้แกต้องเข้าโร