ขณะไกวชิงช้าเบาๆ นั้นลืมตาขึ้นทันทีด้วยอารามตกใจทำให้ร่างเล็กหงายหลังจนแท

นนี้ทุกครั้งที่เจอหน้าเขา และการที่เธอเงียบไปนานทำให้ชายหนุ่มรู้สึกไม่พ

งานที่เอากลับมาแก

รเสียทีเอาแต่นิ่งเงียบทีอยู่กับบิดามารดาของเขาหรืออยู่กับคนอื่น เจ้าหล่อนคุยจ้อยิ้มแย้มสดใส และยิ่งเวล

ำลังจะกลับไปแก้ค่ะ

ๆ ขัดๆ น้ำเสียงและสรรพนามฟังด

างนี้ ทีกับเขาเธอพูดอย่างกับเขาเป็นชายแก่ที่ควรวางไว้บนหิ้

ฉันเป็นลุงเป็นตาแก่หรือ

ะคะ เพีย

ากลัวมากหรือไงถึงได้ทำท่าเหมือนจะขา

ามาชิดด้วยความฉุนเฉียวยิ่งเห็นท่า

รู้ตัวว่าใกล้ชิดกับเขามากเกินไปมือเล็

นักเรียกเขาเสียห่างเหินนั

มไปด้วยความหวาดหวั่นนาวีก็ยิ่งกระหยิ่มใจ คอยดู

ะมีปัญญาทำอะไรได้ฮึ

ย่างตระหนกด้วยความอยากจะแกล้ง แต่กลิ่นหอมจากกายสาวนุ่มนิ่มในวงแขนทำให้นาวีนึกฉุนตัวเองที่คิดอะไรต

อนั้นอย่างรวดเร็วและฉวยโอกาสที่เจ้าหล่อนมัวตื่นตะลึงสอดลิ้นร้อนเข้าไปในโพรง

ยผลักอกกว้างออกห่างตอนนี้เลื่อนไล้อยู่ในกลุ่มผมดกดำของเขาทั้งยังขยับกายเบียดชิดร่างแกร่งของเขาอย่างลืมตัว เสียงฝีเท้าเบาๆ ของใครสักคนเดินมาทางพวกเขาทำให้นาวีได้สติ ปล่อยร่างบางออกจากวงแขนเหมือนว่าเธ

นเถอะค่ะพี่ส้มจัดการบนเ

กร้อนชาไปทั้งหน้าเบาๆ เพื่อเรียกสติของตนกลับมาแล้ว

ส้มจะลืมน้

มรีบช่วยเด็กๆ มันเก็บจ

ค่ะ เราไปก

แว้บๆ นะคะ เธอมาทำอะไรแถวนี้คะ” บุษกรใ

ีเขารังเกียจบูมจะตาย เขาจะมาตรงที่มีบูมอยู่ทำไมล่ะคะ”

ค่ะ เรากลับไปนอนพักผ่อนดีกว่านะคะ ค

้อยก็ทรุดนั่งลงบนเตียงเล็กสีหวานอย่างหมดแรง มือบางยกขึ้นลูบที่ริมฝีปากบวมน้อยๆ ของตนเบาๆ

ี้กับบูมด้วยคะ พี่วี

นจากมือยักษ์ใหญ่ใจร้ายที่หมายเอาชีวิตผู้คนให้สิ้นซาก... และเธอก็เป็นห