าย แต่จู่ๆ ก็มีสายฝนโปรยลงมาให้ชีวิตใหม่ ปลาที่กระเสือกกระสนหนีตายเลยดีดดิ้นเริงร่า ม่านมุกระริกระรี้ไ

สวาทที่เฝ้าปร

ดท้ายที่มาหาทามไท เธอกับเข

ทถามเสียงแข็ง เขามองม่านมุกผ่า

ากเห็นความรักสำคัญกว่าความสะดวกสบายที่ชาวีมอบให้ ม่านมุกคงไม่หนักใจเท่านี้ เธอยังไม่ร

ธอก็ไม่อยากเริ่มต้นด้วยการนับหนึ่ง เธ

วีมอบให้คุณสินะ” ทามไทพูดประชด เ

มุกคราง เธอ

ัวใจของเธอเอนเอียงมา

ละคุณคงคิดว่าผมคงเลี้ยงคุณได้ดีไม่เท่าเขา แต่

่านตาม่านมุก

ปแต่ตัวเปล่า คงได้อดมื้อกินมื้อแบบนั้น เธอคิดว่าเธอยอมอึดอัดอยู่แบบนี้มากกว่

่าน่าจะสะสมไว้ไม่น้อย หากคุณอยากมีทุนสำหรับไปตั้งหลักกั

อบเพราะแบบโบราณคร่ำครึ สมบัติเหล่านั้นอยู่ในตู้เชฟหัวเตียงนั่นเอง หญ

ีทางที่ผัวเก่าคุณจะดม

ีทางปล่อยม่านมุก จนกว่าห

็ได้ค่ะ” ทามไทไม่ได้พูด เขาวางแผนหนีตั้งแต่ม่านมุกตกลงใจแล้ว ชาวีไม่ใช่คน

ที

ป อีกคนห

ญ่มีแต่ไอครีมสำเร็จรูป หากอยากชิมรสดั้งเดิมต้องที่บ้านเกิดเธอ หรือไม่ก็ตามชนบทที่ห่างไกลตัวเมืองเท่านั้นแหละ แต่

บ้าอะไรอยู่

รียด แววตาหลุ

ามหาหรอก” มิลินสะบัดหัวไหล่ ยกมือ

ที่นี่ เดี๋ยวนี้” ทามไทลดมือมากุมข้อมือห

ุณพูดถึง” มิลินสะบัดข้อมือ เธอขยับถอยห่าง ตั้งท่

งหน้าซ้ำ เขากำลังร้อนใจ หากไม่