เนย.

าเค้าไม่อยากหมั้นแล้วทำไมเราต้องไปบังคับ รักก็รักอยู่หรอกค่ะแต่ถ้าพี่เ

นยก็ไม่อยากบังคับค่ะ ทุกคนไม่ต้องกังวลเล

็วไปมั้ยคะมี๊ว่าหนูลอ

อาตรงๆ นะลูกทุกคนที่บ้านนี้รักแล้วก็เอ็นดูน้อง

แต่น้องเนยคงไม่เหมาะกับพี่วาตะหรอกค่ะ น้อ

ิ่มไม่แน่ใจว่าเรากับพี่วาตะจะลงเอยกันได้ยังไง ไหนจะคำพูดของวายุที่พูดวันนั้นมันก็แล่นเข้ามาในหัวอีกค

่วาตะ มันก็เป็นแค่อดีตทีผ่านมา มั

งทางกล

่อนกลับไปเรียนต่อตัวเองว่าดีมะถ้าเ

ยเนี๊ยวายุ" เค้กหันไปดุแฟนของตัว

พ่อกับหม่ามี๊มาคุยกับป๊ากับแม่ตัวนะ" เค้กถอนหา่ย

เริ่มมืดแล้ว คงเหมือนกับหัวใจของเธอในตอนนี้ที่มันมืดสนิทไม่มีแสงว่าง ไม่มีแรง ไม่มีอ

ว่าปี มันไม่ยากหรอกที่จะลืมเพราะความทรงจำดีๆ มันก็ไม่ได้มีมากมายจนลืมไม่ได้

า" เราพยายามไม่เศร้าอยู

วเหรอสาวของแม

ไปกอดแม่ด้วยความคิดถึง อ้อมก

ะแม่" เจ้เค้กเดินตา

ึ้นไปซ่อมคอมให้น

กับวา่ยุมีเรื่องจะคุ

นมาทำเสียงดุใส่เรา ส่ว

วายุ" แม่หันไปถามสอ

ให้นะคะ เรื่องนี้ยังไง

ไปที่ห้องของเจแปน

ังจากมาเกริ่นๆ กับป๊าก

ันอะไรยังไงตอนไหนทำไมป๊าก

ะมาขอหมั้นนี่ไม

กันมานานเป็นป

้ทำให้แม่กับป๊าตกใจไม่น้อยเพราะ

พรุ่งนี้ ใจร้อนจริงๆ เลยนะวายุน่ะ ว

๊ากับแม่ค่ะ เ

าถามเรา ซึ่งเราก็รีบปรับสีหน้าให้ย

ะป๊าอยากนอน สงสัย

พรุ่งนี้ต้องไปลงทะเบ

าได้จังหวะก็เลยรีบลุกออกทันที ถ้านั่งนานกว่า

พูดถึงผู้ช

วาน

าตัวก็คงจะไม่ได้ ฉันเลยเรียกน้องเค้กมาคุ

ม่ถามอะไรห

เนยใช่ม

ช่

ู้สึกลูกเป็นอย่างดีเพราะฉันก็เคยเป็นมาก่อน ฉันให้น้องเค้กกลับห้องส่วนฉันก็

ก๊อ

ญแจสำรองมาไขเข้าไป แต่พอเข้ามาในห้องก็เห็นน้องเนยกำลังนอนใส่หูฟังแล้วก็ฮัมเพลงอยู่บนเตียงนอนแ

ันหลังไปอีกทางทันที ฉันรู้ค่ะว่าน้องเนยกำลังร้องไห้อยู่ ที่ทำเป็นร่าเริงตอนกล

นหน้ามาคุย

ดหัวค่ะน้อ

้วนะว่าเก

ฮึก

ื้นไห้หนักกว่าเดิมฉันลูบผมแ

กคนที่เค้าไม่รักเรามันทรมานมากแค

น้ามาแล้วก็เข้ามากอดฉันแน่น แกร้อ

ะคะ แล้วพรุ่งนี้หนูต้องไม่

่ขา เพราะน้องเนยไม่รู้ว่าพร

ี่เค้ามาก

ู้สึกแบบนี้กับใค

เราก็ต้องทำใจนะคะลูกสักวันน้องเ

มันคงไม่นานหรอกค่ะที

ป็นกำลังใจใ

ำตา ฉันซึ่งเป็นแม่ก็พร้อมที่จะเช็ดน้ำตาให้ล

ูกที่สุด