ร่างสูงทักทายฉันเมื่อเจ

อนกับนา

ออกมาด้วยสีหน้าที่แตกตื่น ทำไมต้องตกใ

รั้งด้วยสีหน้าที่เบื่อหน่าย แต่ไอซ์ก

ไรขอ

แค่ฉันจะมาขอค้างที่นี่ด้วยนี่มันผิดมากเลยเหรอ น้ำเสียง

งสัย คนอย่างมันนี่น่าไว้ใจที่ไหน สมงสมองปล่อยให้เผลอไม่

แต่ก็สามารถทำให้ฉันสังเกตเห็นได้ว่าหูของเขามันกำลังเริ่มแดงขึ้น

ที่หาดูได้ยาก ยิ่งผู้ชายตรงหน้าคือไอซ์ด้วยแล้วมันก็ยิ่

างขยับเข้าไปใกล้เขา แต่ไอซ์ก็ผงะถอยหล

ต้องเกรี้ยวกราดกลบเกลื่อนด้วยล่ะ

งอย่างทะเล้นและยียวน ไม่รู้สิ...เวลาแก

หละ” เนี่ย เกรี้ยวกราดอีกแล้ว รู้หรอกว่าเขิน

ไปด้านในบ้านของเขา ภาพเมื่อตอนกลา

ก็รกอย่

นี่ย” ฉันหันกลับไปถามร่างส

ูดโดยที่ไม่หันมามองฉัน ร่างสูงเดินเฉียดผ่านตัวฉั

ของเขามันก็ทำใ

ดินเข้าไปสะกิดร่างสูงที่นอนอยู่

ี้ล่ะม

วว่าเขาจะเมื่อยตัว เพราะโซฟาตัวนี้มันก็ไม่ได้มีพื้นที่ให้ขยับตัวมากมายอะไร

อยตา

ฉันก็เดินเข้าไปในห้องนอน ยังดีหน่อยที่สภาพห้องนอนของเขามันยังปกติแบ

SODA

E PA

กด

เท้าของโซดาเดินไปมาภายในบ้านก่อนทุกอย่างจะเงียบไป พอลุกขึ้นนั่งและมองสังเกตไปรอบๆ ก็เห

แล้วล่ะ เพราะก่อนหน้านี้รู้สึกลังเลเหลือ

่เงียบกริบ ภายในห้องมืดสนิท มือหนาจึงเปิดแง้มประตูเอาไว้เพีย

บตาพริ้มหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ไม่รู้ว่าตอนนี้คิด

เธออย่างแผ่วเบา หัวใจของผมมันเต้นแรงอย่างตื่นเต้นและสั่นไหวเพรา

้ ผมไม่เคยรู้สึกพิเศษกับกลิ่นพวกนี้มาก่อนแม้ว่าจะใช้มัน

จะซักมันเลย รอเธอถอดโยนใส่ตะกร้าก่อน เดี๋ยวผมค่อยเก็บมันขึ้

ห็นว่าร่างบางที่นอนอยู่เริ่มขยับตัว วงแขนเล็กกอ

กหมอนข้างมาก

านั้น เป็นแค่เพื่อนคงไม่มีสิทธิ์อะไรมากมาย

ต้องดูแ

่อนโยน ก่อนจะละสายตาและเดินออกจากห้องม

ัวใจตัวเองไง ขืนไปนอนอยู่ข้างๆ โซดามีหวังได้ซี๊ดซ่าถึงใจกันทั้งคืนแน่

าเป็นเพื่อนป่าน

กครั้ง จะนอนทั้งๆ ที่บ้านยังสว่างแบบนี้

ักเพื่อน มันก็ได้แต

มนี่มีสีส

ICE