งใจให้กับตัวเอง ก่อนจะค่อยๆ เอื้อมมือไปบ

ฉบับผู้ชายโชยเข้ามาในจมูกของฉัน แต่ก็ไม่ฉุนกึกจน

องมาปลุกเขาสิ ไม่ใช่ม

ะยะประชิดแล้ว สายตาของฉันก็สามารถมองเห็นร่างสูงที่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียงอย่างสบายใจเฉิบได้เป็นอย่างดี ฉัน

่ามือหนาๆ และท่อนขาแข็งแกร่งนั้นจะพลาดมาตวัดทำร้ายร่างกา

นจะโน้มตัวและใบหน้าเข้าไปหาเข

ยงตะโกนแปดหลอดบาดแก้วหูของฉัน มั

บ!..

่ในอ้อมกอดของเขา สัมผัสอุ่นๆ และกล้ามเนื้อหนั่นแน่นที่ฉันรู้สึกได้ในตอนนี้ทำให้ฉันพูดได้เต็มปากเลยว่า...ตาลุงกำล

นผ่าวที่กระซิบถามอยู่ข้างหูทำใ

.

งข่มขวัญ พร้อมกับกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นจน

ที่หัวไ

!...

ันให้ล้มลงนอนข้างๆ เขาตามเดิม แต่ครั้งนี้ใบหน้าของเขาอยู่ใกล้ฉั

ื่นแล้ว งั้น

เขาก็ดูดีเหมือนกันนะ ไม่ว่าจะเป็นกล้ามหน้าอกแน่นๆ และท้องแก

นแบบนี้...บอกเล

ระได้ง่ายๆ เมื่อเป็นดังนั้นฉันก็ไม่รอช้า

ย่างอื่นมันตื่นเดี๋

่จะรีบวิ่งออกมาจากห้องนั้น แล้วลงบันไดไปยังช

้มของพี่วายุเลิกขึ้นสูง พ

านัก ใบหน้าของฉันมันกำลังเห่อร้อน ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้ว่าสาเหตุที่แท้จ

ขึ้นทางด้านหลังทำให้ฉันตวัดสายตาหันไปมองอย่างไม่ชอบใจ แต่เมื่อสายตาปะทะเข้ากั

ทั้งช่วงล่างยังมีเพียงแค่บ๊อกเซอร์เพียงตัวเองที่เขาสวมใส่อ

ดส

มของพี่วายุดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมๆ กับ

ก.

าดลงที่ไหล่บางของฉัน และก็เป็นเวลาแทบจะในท

ไปยืนหลบอยู่ทางด้านของพี่วายุ เพ

ลามกแล้วเขายังเป็

ี ก็ไม่ได้แก่ขนาดนั้นเป

เกียรติอยู่นะ เพราะถ้าไม่ให้เ

อย่างฉันน

ู่ในความเงียบ บรรยากาศดำมืดเริ่มคืบคลา

เสียงคำรามของเขาทำให้ฉันสะดุ้งโหย

ำท่าจะพุ่งเข้ามาหาเรื่องฉัน และท้ายประโยคพี่เขาก็หันมาพูดกับฉันด

.

อมกับขมุบขมิบปากพูดขอโทษอย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก ร่างสูงทำสีหน้

รมาก แค่ทำอาหารและดูแลความสะอาดที่นี่ สิ่งสำคัญที่สุดก็คือเธอต้องเชื

กับลอบเบะปากในความมั่นอกมั

พี่วายุและดวงตาคมดุจเหยี่ยวของเขามันกำลังกดด

ทำอาหารเตรียมไว้ให้ฉันด้วย...ส่วนม

ยบร้อยร่างสูงก็หมุนตัวเดินขึ้นบัน