อกาสเป

มันนั่นล่ะ คุณพี่นะคุณพี่ ไม่รู้คิดยังไงถึงได้เขียนพินัยกร

ออยู่อย่างอารมณ์เสียก็โพล่งออกมาทันที เพราะโกรธจัดตั้งแต่

ต่แรก ว่าลูกของอิงอรคงจะเป็นคนหัวอ่อนว่านอนสอนง่ายเหมือนผู

วมั้งคะ แต่สาไม่เข้าใจและงงเอามากๆ ก็คือ ไม่รู้เด็กคนนี

นมันผลาญหรอก จะเจ็บใจก็ตรงคนทำพินัยกรรมนี่ล่ะ ร้อยวันพันปีไม่เคยเอ่ยถึงพวกมันเลย แต่พอตาสงครามตายไม่เท่าไหร ก็ดันร้องเรียกหามันขึ้นมาได้ แม่ล่ะไม่เข้าใจเลย

่ ยิ่งคิดถึงเรื่องงามหน้าเมื่อยี่สิบปีมาแล้ว ยิ่งเ

่งอย่างเด็ดขาดว่าให้จ้างนักสืบตามหาหลานสาวคนโตมารับช่วงงานต่อ

อันที่จริงคุณอัญชลีภาวนาให้นักสืบทำงานไม่สำเร็จ เร

ตอร์เน็ทเท่านั้น ทุกอย่างก็ง่ายดายจนเกินความคาดหม

ันเมื่อไหร่ล่ะ หรือได้เ

อารมณ์บูดอารมณ์เสียยังไง ครั้นจะไม่บอกก็ทำไม่ได้อีก เกรงจะเป็

องแม่ลูกให้หนำใจ เงินตั้งสิบล้านมันกลับบอกออกกมาได้ว่าเป็นแค่ค่าเสียเวลาคิด แล้วถ้าเกิ

ีโกรธเป็นฟืนเป็นไฟหนักกว่าเดิม ลมแทบจับจนต้องรีบเข้าไปประคอ

ป็นอะไรค

นอยู่กับโซฟาตัวยาว ดวงถือยาดมจ่อรูจมูกไว้ให้ ร่างผอมบางสูง

าม ปวีย์ อัครเสวี ลูกชายคนโตของปฐพีนักธุกิจพันล้าน ที่เอื้อผ

น่ะลูก ไหว้พร

น้าที่ต่อ ส่วนสาริยาก็ตรงเข้าไปช่วยนวดแขนอีกข้างอย่างเอาอกเอาใจ จ

่าแต่พ่อวีพาน้องไปเที่ยวไหนมา

ระสาคนเป็นแม่บ้านแม่เรือน แม้สภาพของตัวเองตอนนี้ไม่ค่อ

ข้าวข้างนอก แต่จะมากินที่นี่แทนครับ จะได้มาเยี่ยมคุณปู่ด้วยเล

วงคนแก่ แม่สาเล่าให้พ่อวีกับยัยยาฟั

ั้งสองอยากรู้ โดยเฉพาะหลานสาว สาลินีมีท่าที

นเลยเหรอ ทำไมมันมา

พราะคิดไม่แตกต่างจากผู้แม่และผู้เป็นย่านัก ว่าฝ่ายโน้นคงจะพูดคุยก

ะเชื่อหูตัวเองเช่นกัน แต่เขาก็เลือกที่จะนั่งฟังเงียบๆ ด้วยตัวเองนั้น