ะลืม” มุมปากมิเกลเหยียดยิ้ม หญิงสาวมองเห็นแล้วก็ยอกแสยงใจ

ันนี้แน่ค่ะ” หญิงสาวตอบ

พราะไม่มีใครกล้า!! ต่อปากต่อคำกับเขา คณานางค์ไม่กลัวตาย เมื่อเธอไม่มีอะไรจะเสี

อย่าฝืน หรือพยายามดื้อ ฉันแค่อยากเห็นเธอในสาย

ได้...หล่อนโดนรุมทึ้งไม่เหลือซากแน่ๆ ทุกวันนี้หล่อนยังอยู่สบายได้เพราะคอยกันให้...หากปล่อยคณานางค์อ

ักฐาน ก็แค่มัธยมปลาย จะให้หางานดีๆ เงินเดือนแพงๆ ที่ไหน เธอไม่มีสิทธิเลือกมากนักหรอก...อีกอย่าง...อย

ั้นฉันทำไม่เป็นหรอกนะ” เธอรีบออกตัว

มแล้ว และน่าจะทำเงินได้ไม่ใช่น้อย” มีบางอย่างในดวงตาคู่นั้

อน” หญิงสาวกัดฟันพูด เธอจ้อ

! “คิดได้ไงหะ...รอให้ไปที่บาร์ก่อน...แล้วเธอจะรู้...หุ่นแห้งๆ แบบเธอไม่มีผู้ชายคนไหนยอมจ่ายสตางค์หรอกน

เราะราย แถมดูแคลนเธอเสียอีก หญิงสาวไหวไหล่ตอบ “ก็ดี ถึงฉันไม่มีเงิน แต่ก็ไม่คิดจะขายตัวเห

นจะโดนใครต่อใครลากไปปู้ยี่ปู้ยำ มันก็สมควร เมื่อบิดาหล่อนทิ้งหนี้ไว้ให้ก้อนโต และดุจากหนังหน้า...ผู้หญิ

.ฉันไม่ชอบ

อพิธีต่างๆ จบลง เหมือนเดิม เขาทิ้งคนของตัวเองไว้ อารักข

จะสงสารในชะตาชีวิตของนายสาว แต่คงร่วมหัวจมท้ายไปด้

่ำคลอขังด้วยหยาดน้ำตา...สิ้นบิดา...เธ

อยู่ แถมหมายศาลติดหราหน้าบ้าน การเดินเข้าเดินออก บ้านหลังนั้นจะส