วัยพอจะเดาได้ เขารู้ว่าคุณหนูของบ้านแทบจะ

กลับบ้านกันเถอะค่ะ นางมีเรื่

อกลับ รถยนต์คันเก่าๆ คือพาหนะที่ใช้เดินทาง ถึงจะเบียดเสียด

พวกเขาก็มีแต่ความหนักใจ เพราะท่านแทบจะไม่ทิ้งอะไรไว้ให้บุตรสาวเลย...ที่สำคัญหนี้ก้อนใหญ่ที่คณานางค

าะเธอก็ไม่ต่างอะไรกับพวกเขาแล้ว...จากลูกสาวเศรษฐี ตอนนี้เธอเป็น

าะฉะนั้น หากทุกคนอยากไปไหน หรืออยากจะไปหางานใหม่ทำก็ได้ นางไม่ว่า เงินที่ค้างไว้ ที่คุณพ่

งแจ้งความจำนงของตัวเอง แม้จะเป็นห่วงคุณหนูของบ้าน แต่

มงหลังจ

รหาข้าวหาปลาให้คุณหนูทาน” นมย้อยออกตัว...นางมีลูกหลาน แต่พวกเขาถึงฝั่

ะพานมไปลำบากด้วยสิคะ บ้านหลังนี้กำลัง

น สตางค์ที่มิเกลให้มาแทบจะหมดเกลี้ยง เธอเหลือแค่เงินในบัญชี

ต้องจ่ายค่าเช่าบ้าน” แสงออกตัว เขามีบ้านไม้ห

บกระซิบถาม บุตรชายของแสงอาจจะไม่ชอบ

ี่ย้อย” ชายชราตอบนมย้อย เสียงของเขาสั่นพร่า เมื่อบุตรชายคนเดียวเห

ว่าไงคะ

วย จะได้ประหยัดค่าใช้จ่าย...เพราะกว่าเธอจะห

ราจะได้มีที่อยู่...ไม่ต้อง

ะหากเจ้าหนี้ของบิดารู้เรื่องการกลับมาของเธอ คงต้องเดือดร้อนอีกแน่ เพร

ที

ู้นั้นยังผยอง ความจริงหากชายหนุ่มเป็นคนใจดำจริงๆ หล่อนไม่ได้ลอยหน้าทำท่าอวดดีใส่ได้หรอก เพราะหนี้ที่คชาต้องจ่ายให้เขานั้น มันไม่

ทุนทำธุรกิจกับเขาเลย...คนภายนอกไม่รู้เลยเข้าใจผิดๆ และมิเกลไม่คิดจะแก้ต่างให้ต