ห้เขาพอใจมากที่สุดไม่ใช่หรอ ฉันก็อยากจะให้เสี่ยรู้สึกดีเพราะจากที่สังเกตดูเขามักจะทำ

ง?” เสียงของจักราทำให้

ได้แล้วน่ะ

งานด้วยกันแต่เพราะเขามัวแต่ยุ่ง ๆ ฉันเล

ื่อไหร่ไม่เห็

งได้วัน

เด็กฝึกงานเพิ่มเธ

ป็นเพื่อนสนิทของฉันจะให้นิ่งดูดายได้ยังไงกัน คงต้องตอบแทนเขาสักหน่อยที่คอยช่วยเหลือฉันมาตลอด ที่เขาไม่ยอ

ะไรกินก

ะไรด้วยซ้ำแค่เข้ามาฟังเรื่องเกี่ยวกับการฝึกงานที่แสนจะน่าเบื่อหน่าย ฉันก้มมองดูนาฬิกาเห็นว่

็นครั้งแรกที่ฉันเข้ามาร้านแบบนี้ คือมันตกแต่งอย่างหรูต่างจากในโรงอาหารลิบลับเ

ต๊ะกินข้า

่าอย่างเพชรอะไรแบบนี้มากกว่าเอามาวางกับข้าว บรรยากาศรอบ ๆ แม้

นแบบนี้มัน

งสั่งเลย ๆ ” จักราหัวเราะเบ

าฟาโอ้…มอสสกาโต้

ฉันเงยหน้าขึ้นมาจักราอย่างไม่รู้จะสั่งอะไร หางตาฉันเห็

สี่

ันแล้วน่าจะเป็นเพื่อนสนิท ฉันจ้องมองตลอดเวลาที่เขาเดินจนเขาเองหันมาเห็นฉันระหว่างที

จักราพูดบอกฉันแต่ตา

ตามสบ

ๆ เดี๋ยว

องทางด้านหลังเพื่อดูงว่าเสี่ยนั่งอยู่ตรงไหนแต่ก

อะไรห

ำน่ะ คือมองหาไว้ก

าแต่ช่วงฝึกงานเธอจะเอ

“…

ว่าเอามาจากไหน ถ้าบอกไม่มีเดี๋ยวเขาก็หาเงินมาให้อีก บอกตรง ๆ ว่าเกร

ธอมาอยู่กับฉันก่อนพอฝึกง

อ่อค

ะ แล้วอีกอย่าง

มากแล้วนะ นายเป็นเพื่อนที่ดีม

ยัง

่อยบอก แต่ตอนนี้กินก

เขาคงต้องรู้อยู่ดีถ้าฉันขอเสี่ยให้เขาฝึกงานได้ แต่คือมันต้องขอทำใจนิดนึงเขาจะรู้ส

ศษรึเปล่า ให้ฉันไปส่งนะ” เขาถา

ันมาก คือมากเกินไปด้วยบางทีไม่รู้จะอะไรนักห

ันได้ที่ฝึกงานแล้วนะจะไ

วย์แถวนี้ดูละกันเผื่อยังมีบางที

อนเดิม ตอนเดินออกมาฉันแอบหันไปมองข้างหลังด้วยเผื่ออาจจะเ