ี่หน้าต่างโดยที่ในมือยังถือโทรศัพท์ไว

หลินซีเฉ

วมองไปที่ใบหน้าหล่อเหลาของ

งบริเวณข้าง ๆ เขา “แม่ครับ แม่น

เหยียนบ