โทษ อย่าทิ้ง

้าเนกไทเขาเอาไว้ สายตาเขาเลื่อนมองไปที่ใบห

าขมวดคิ้วพลางเรียกเ

ในห้วงความหวาดกลัวบางอย่าง ทว่าเพียงไม