รุ้มกริ่มปริ่มเปรมกับละครที่เจมส์จิเล่นอยู่ เธอเป็นคุณนายที่ขายอาหารอยู่ข้างโรงพยาบาลที่ค่อนข้างจ

ย้ายมาประจำที่โรงพยาบาล ด้วยความที่อายุอานามฉันก็ย่างเข้าวัยยี่สิบสอง ครองโสดมาตั้งแต่เกิด จากท

ีเหร

ยดี คุณหมอไม่น่าห

ที่แม่พูด ฉันหยอดไปตั้งหลายมุก หมอก็นิ่งเฉยและตีสีหน้าเหมือนไม่มีอะไ

อยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ถ้าฉันจ

อเขาก็ต้องเคลิ้มบ้างแห

หมอเขาต้

้เตยไปตรวจภายใน หมอเขา

ม่ไปตรวจกับ

ี๋ย

พูดเช้

ันตีแขนเจ๊แกเรียกสติ เห็นแม่แล้วฉันก็รู้เ

ลากกระชากใจ หางตาของฉันก็สะดุดกับร่างสูงของใครบางคนเดินเข้

นนนนนนนนนนนน

ม่เสียแรงเปล่า อ่อยไปตั้งเยอะ ฉันควรได้อะไรกลับมาบ้าง ฉ

ี้ไง เตย

ื้อกาวน์ออกแล้ว และเดินยิ้มมาแต่ไกล รัศมีความเปล่งปลั่งส่องสะท้อนเข้าสู่เรตินาของตาแม่ มือข

ที พอฉันมายืนใกล้ๆ คุณหมอ ฉันก็รู้สึกได้เลยว่าคุณหมอตัวสูงมาก

ำบ้างไหมคะ”

ค้าเลยค่ะ

ตาวิ้งก์ๆ ให้คุณหมอ คนตัวสูงยิ้

อาเถอะ ฉันยังหยอดได้อีกมาก หมอจะหลบเลี่ยงฉันไปได้อีกสักแค่ไหนกันเชียว แม่ฉันมองคุณหมอตาค้างก่อนจ

อกค่าคุณหมอ เรามันคนกัน

ีเหร

งแม่พร้อมกับที่หันไปมองสายตา

ายยังไ

ป็นทองแผ่นเดียวกันแล้ว ข้าวจานสองจานแค่นี้ แม่ให

ฉันมองหน้าหมอแล้วเก๊

้วชี้ไปที่โต๊ะไม้ใกล้ๆ ในขณะที่ฉันส

านหลังนี้เอง” ฉันชี้มือชี้ไม้ไปทางด้านหลัง บ้านของฉัน โซนด้านหน้าทำเป็นร้านอาหาร ส่วนด้านหลังเป็นที่พ

ะ เดี๋ยวหมอน

เกรงใจหรอกค

หละค่ะ ห

่างนั้

งนี้แ

อสักหน่อย กลายเป็นว่าหมอไม่หลงกลฉ

คุณหมอเค้าสิลูก เดี๋ยวแม

ึ่

ะบัดผ้

ั

วแสงจนโต๊ะสะอาดเอี่ยมแล

ึ

ับ บริการทุกระดับประทับใจ กล้องแพนกลับมาที่ใบหน้าย

มอ จะจุดเทียนเพิ่มบรร

หรอคะ ตอนนี้ม

คิดว่าถ้าจุดเทียนอโรม่าให้กลิ่นมันอ

ะค่ะ” แม่ฉันรีบปรี่เข้ามาชงพร้อมกับอาหารที่อลังการงานสร้าง ปกติบุคคลอื่นจะได้ข้าวราดแกงอย่างสอง

ปไหมคะ

ว้าง “อุ๊ย แต่ดูเหมือนจะเยอะไปสำหรับคนหนึ่งคนนะคะเนี่ย ตายแล

นให้รีบพุ่งเข้าใส่โอกาสที่นางสร้

ะ หมอจะรังเกียจไหมคะ ถ้าเตยขออนุญาตนั่งท

ไม่รอให้หมออนุญาต เพราะฉ

” คุณหมอดูง

ย ถือเป็นการตอบแทนพระคุณละกันค่ะ” แม่เอ่ยเสริมพร้อมผายมือเชื้อเชิญอย่างมีจร