ี่พรพระพายไม่อยากไปพักที่บ้านของแวดดี้ก็คือไม่อยากไปเจอหน้าใครบ

ก นี่ถ้าไม่บอกว่าเป็นคนเชียงราย เธอคงคิดว่าเขาอยู่ภา

องของฉันก็ยังรักและรอแกอยู่ทุกลมหายใจ” แวนดี้รู้ว่าเพื่อนกำลังคิดอะไรอยู่ และเธ

กกี่ทีแล้วว่าฉันไม่ได้คิดอะไ

ู้ว่าแกจะแต่งงานถึงขนาดออกบวชและทันทีที่รู้ข่าวว่างานแต่งแกล่ม เหอะๆ ผ

าโต นั่นเพราะเธอไม่อยากเจอหน้าลูกพี่ลูกน้องคนนี้ของแวนดี้สักเท่า

ออน

งก่อนที่ลูกพี่ล

้จริงจังอะไรมากมาย ขืนตาอ้วนดำนามสุดเพราะพริ้งว่าเจ้าขุนจะได้ชื่อ

่งจริงๆ ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์เลยยิ่งดี” นี่คือสิ่งที่พรพระพายต้

รับรองเซอร์ไพรส์” คำว่าเซอร์ไพรส์ของแวนดี้ทำเอา พรพระพายกะพริบ

ม่เอา ฉ

ภูเขา ขึ

” คำถามของพรพระ

้ยวขู่มันเสร็จแล้วค่อยใส่เก

เบิดความขำออกมา รับรู้ได้ว่าสภาพจิตใจของพรพระพายตอ

้าจี้ตาม สรุปขึ้นดอยนะยะ” แว

พระพายย้ำ นั่นเพราะทุกครั้งที่ให้แวนดี้จัดท

ันบนชายหาดก็เคยกันมาแล้ว บอกให้ขึ้นเขาหาที่สูดโอโซน แ

ลหนึ่งคืน แล้วพรุ่งนี้จ

เที่ยวเองสักเท่าไหร่ รู้แค่ว่าอยากไปที่ไหนก็ได้ที่มันไกลๆ ทร

าจะตื่นเต้นมากพอแล้วนะ ตื่นเต้นจนหัวใ

ออกไปจากร้าน สายตาของพรพระพายก็เหลือบไปเห็นโปสการ์

้อยู่เมืองไท

พ่งมองรูปที่พรพระพายส่งมาให้ดูใกล้ๆ ทำไมบรรยา

ะฉันอยากไปพักที่นี่อ่ะ แกช่

ผอิญผ่านมาได้ยินเอ่ยขึ้นพร้อมกั

วยๆ แบบนี้กับเขาด้วย” พรพระพายสะกิดแวนดี้

าถิ่นเอ่ยเสียงอ่อยๆ นั่นเพราะตอนนี้เชียงใหม่คือเมืองท่อง

เชียงใหม่แล้วเห็นโปสการ์ดพวกนี้วางขายอยู่ถนนคนเดินก็เลยซื้อมา ตอนซื้

่ยรับขึ้นอีกคน ดูท่าค

มันคงสวยกว่าในรูปนี้หลายเท่าแน่ๆ” เจ้าของร้านพูดไปยิ้มไป นั่นเพราะเธอเอง

้าพายจะขอซื้อโปส

ยก็ได้ค่ะ

แต่ก่อนแยกย้ายแวนดี้ก็ถ่ายรูปโปสการ์ดไว้เสียหน่อย จะได้เอาไปสืบว่าที่นี่มันอยู่พ

สียที กระทั่งมาถึงบ้านเธอก็ได้รับโปสการ์ด ซึ่งนี่คือความบังเอิญหรือฟ้ากำหนด เพราะรูปบนโปสการ์ดที่ได้มามั

กมือขึ้นทาบอก ใจสั่นกันเลยทีเดียวเมื่อเอ่ยถึงญาติผู้พี่ที่เปรียบเหมือนพี่ชายแท้ๆ ของเธอ ท

งญาติผู้พี่เสียหน่อย และมันก็โป๊ะเชะ ทุกอย่างเป

ากด้วยแล้วแวนดี้ก็ยิ่งเหงื่อตก ขืนให้เพื่อนได้ไปพักจริงๆ ก็ก

ด้งขึ้นผ่านระบบไลน์ทำเอาแวนดี้สะดุ้ง ก่อนจะพิมพ์แก้ตัวเอ้ย!...แก้ต่างไปว่าเธอยัง

ด้แ

วามรู้สึกว่าดีใจนำมาก่อน เห็นแบบนี้แล้วแวนดี้จะปฏิเสธได้ยังไง เพราะเธออยากให้เพื่อนได้ไ

ได