ลักทรัพย์

นาดนั้นเลยหรือคะ

นคนรับใช้ จะไปทนอยู่ทำไมละ หนูรินก็ตอบแทนบุญคุณมามากพอแล้ว ต้องลาออกจากเรียนพย

บาๆ “รินทำงานที่นี่ก็เหมือนได้ใกล้ชิดพ่อ พ่อคงไ

นั่งในตำแหน่งสูงอะไรเลย ถ้าปล่อยวางได้ก็ปล่อยซะเถอะนะ ทำในสิ่งที่ตัวเองอยา

ห้ ทั้งอยากประคองบริษัทไว้แต่อีกใจก็อยากเดินในหนทางของตนเอง อาจจะต้องเริ่

นห้องทำงานของสามี นางไม่ได้สนใจสามีท

คะ ฉันกับลูกจองกระเป๋าหนังจระเข

าอะไร? เพิ่งซื้อ

อนค่ะ” คุณแพรวาทิ้งตัว

้วคุณซื้ออะไรไป

คิกคัก “ฉันทำเพื่อคุณนะคะ ถ้าใส

ไม่รู้จะหาเงินที่ไห

มองหน้าสามีอย่างงงๆ “เง

คุณวิทยาเผลอตะคอกภรรยา “ใช้เงินกันเดือนละสามสี่แส

รวาบีบไหล่สามีอย่างเอาใ

ฟแนลไม่มีใครเพิ่

าเสีย ปกติเธอไม่ค่อยเห็นสามีเคร่งเครียดอย่างนี้

ระป๋งกระเป๋าบ้

แพรวาลุกขึ้นยืนแล้วชี้หน้าสามี “

มีเงินจ่ายเงินเดื

ง กู้นอกระบบไ

กจากจะหาหลักทรัพย์ไปค้ำประกันห

แพรวายักไหล่ “รถเรามี

ะมายึดอยู่แล้ว ผมไม่ได้จ

วบ้า

แล้วไง” คนเป็นสามีหัวเสียท

่ว่าเป็นเศรษฐีชาวไร่อะไรน

ก่อนไง “ วิทยาถอนหายใจหนักๆ เมื่อนึกถึงข้อเสนอของเจ

่อยกู้เพิ่มแล้วนอ

ุณพิชญะอย

าวเราไปเป็นหลัก

ลูกสาวเราไป... บ้านะซิ! ฉันไม่ยอมให้ลูกมาร์กี้ไปอย

นแหละ” คุณวิทยาไม่รู้จ

กี้ เธอวางถาดลงที่โต๊ะรับแขกในห้องท่านประทาน หญิงสาวรู้สึกได้ถึงความเคร่งเครียด

นพ้นประตูห้องทำงาน เธอเดินปิดประตูเพื่อความแน่ใจ

มีวิธีช่วย

อากระเป๋าแบรด์เ

ขนสามีเป็นเชิงหยอก แล้วกระซิบกับสามีทั้งที่ในห้องมีกันอยู

้างหนี้เก่าห้าล้าน

ก “ถ้าเขาอยากได้ลูกสา

ลูกสาวคนเดียวผมไม่ย

เปล่าคะว่าเรา

?

ด้ระบุว่าจะ”เอาลูกสาวคนไหนไม่ใช่เหรอค

วก็พยักหน้าอย่างเพิ่งนึกได้ “แ

นิด “ถึงเป็นลูกบุญธรรมก็ต้องตอบแทนบุญคุณ

คุณพูด” สามีเห็นคล

บคุณพิชญะได้เลยค่ะ ส่วนเรื

ธอจะได้กระเป๋าที่จองไว้แล้วก็มีเงินใช้เพิ่มขึ้น ไม่ต้องเป็นหลักทรัพย์ค้ำประกั