ุณพ่อจะกลับมากี่โมงจะไ

ะไรไว้ แม้เธอจะเป็นลูกแต่ก็เป็นเพียงลูกเลี้ยง ไม่กล้าถามอะไรออกไป เอาเถอะ! เสร็จงานครัวแล้วยังต้องจัดการเสื้อผ้าอีกสองตะกร้าอี

ียวอยู่ในห้องทำงานขนาดเล็ก เบื้องหน้าคือชายอายุประมาณสามสิบ ผิวขาวร่างอ้ว

ายสวมสูทประสานมือวางไว้ตรงหน้า “ทั้งต้นทั้งดอกก็ห้

้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อ แม้แอร์จะทำงานเต็มที่แต่เขารู้สึ

นหลังชายต่างวัยผู้สวมสูทหรู “คุณมีบ้าน มีบริษัทก็เอาเข้าธนา

ุ่มร่างสูงใหญ่ที่สวมเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนสีซีดจาง เขาเดาว่าชายคนนี้เป็นบอร์ดี้การ์ดให้โ

“แต่เราก็ไม่ใช่สถานสงเคราะห์ ถ้าคุณไม่ใช้หนี

เงินในบริษัทไม

้องหาอะไรมาเป็นหลัก

มมีหลักทรัพย์อะไรนั้นจะมากู้เงินพวกคุณเหร

เขาหันหน้าจอให้วิทยาดูภาพที่ปรากฏเป็นหญิงสาวสองคนในชุดราตรีแสนสวย สาวคนหนึ่งตัดผมบ็อบสั้นทันสมัยสไตล์เกาหลี ส่วนอีกคนเกล้าผมเป็น

.หมายความว

พยักหน้ารับช้าๆ “คุณก็ส่งลูกสาวคนสวยข

บบนี้กัน! นี่ลูกสาวผมทั้ง

ินกู้ที่คุณกู้ไปนั้นแหละ” ชายหนุ่มยิ้มเหี้ยมที่มุมปาก “ถ้าคุณยอมส่งลูกสาวค

ร...อ

ูกสาวคุณทำตัวดีๆ เรา

า! ผมไม่มีวัน

และผมให้เวลาคุณห้าวันสำหรับการหาเงินมาจ่ายดอกเบี้ยให้

งหัวเสีย เสียงปิดประตูดังปัง! ไม่กี่น

่างอ้วนส่ายหน้าไปมาแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้ “ให้ผมอ

ยังไงก็ต้องคลานกล

นอำเภอเล็กๆ ในภาคอีสาน หน้าตาหนวดเครารุงรังไม่ชอบเข้าแวดวงไฮโซกับใคร ทำให้ไม่ค่อยมีใครรู้ว่าเขาคือพิ

้าใจผิดว่าเป็นพิชญะ แท้จริงเขาเป็นเพียงหัวหน้าคนงานในไร่เท่านั้น แต่โกศลสนิท

ญะยักไหล่ “แค่อยากได้หลั

อผู้หญิงบริการได้เ

ิง” พิชญะหัวเราะ “แค่คนบางคนควร

ไว้เหรอครับ” โก

้วเดินมาหยุดทีประตู “กลับไร่เราดีกว่า ถ้าเขา

เหรอครับ

่ดีผมตัดส