อบถอนลมหายใจเฮือกๆ วงหน้าซีดเซียวเพราะฝืนร่างกายจนอาการกำเริบขึ้นมา เม็ดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ไหลซึมออกมาตามไรผม โปรจึงเดินไ

์มีนาอย่างไม่มีวันลืม แต่ความไม่พร้อมของร่างกายทำให้สิ่งที่หวังไว้ไม่เป็นตามแรงปรารถนา จึงรู้ซึกขัดใจและโมโหที่ร่างกายไม่สมบรูณ์พร้อมเหมือนเมื่อเก่าก่อน แค่เดินตรงๆ ไปบอกรักสาวยังไม่สามารถทำได้ เพราะแค่วางอุปกรณ์ช่วยเดินออกมายังไม่พ้นห้องต

้องทะเลกว้างเบื้องหน้า เค้นคิดคำพูดดีๆ เพื่อบอกกล่าวกับมนต์มีนาสาวน้อยในดวงใจ ใบหน้าคมคายจึงพ

เลยนะคะ กลัวพี่ชาร์ลจะรอนาน” มนต์มีนาเอ่ยขึ้นเสียงสดใส เมื่อรีบร้อนมาทันที

งจะเลิกเรียนจริงๆ เพราะเวลายังไม่เย็นค่ำมากนัก “คิดถึง...” คำพูดหวานๆ หลุดออกไปจากป

นชุดเลย กลัวพี่ชาร์ลรอนาน” มนต์มีนาตอบอุ๊บอิ๊บ เส

ออกไปหามีนาก็ลำบาก เลยขอร้องให้พี่เขาไปตามให้ ถ้ามีนาลำบากใจก็ไม่ต้องสนใจคนพิการแบบพี่

อยู่ในช่วงพักฟื้น อย่าพูดแบบนี้นะคะ มีนาเสียใจที่ทำให้พี่ชาร์ลคิดแบบนั้น มีนาขอโทษค่ะ” มนต์มีนารีบร้อนกล่าวแก้เสี

ไหมล่ะครับ?” คาร์โลวฉวยโอกาสเอ่ยคว

รีบก้มใบหน้าหลบอย่างเอียงอาย เมื่

้ไหมล่ะ อย่าให้พี่คิดไปเองคนเดียว” ชายหนุ่มรุกหนักเมื่อโอกาสมาถึง ดวงตาคมกล้าแพรว

ิต หัวใจเต้นรัวจนแทบจะกระดอนออกมานอกอก ก้มมอ

็นมากกว่านั้น... อยากเป็นคนพิเศษที่สามารถดูแลปกป้องมีนาได้ ไม่ใช่คอยเป็นห่วงอยู่ข้างๆ แต่ไม่สามารถยื่นมือเข้าไปช่วยเหลืออะไรได