วสมองยังขาวโพลนเพราะยังตกใจปฏิกิริยาของตัวเองที่

เลยนา.. แต่พี่ชาร์ลจะเดินไปไหวหรือเปล

ซ่านของตัวเองออกไป เอาไว้ค่อยคิดทีหลังตอนที่มีสมาธิมากกว่านี้ ตอนนี้ข

กไปในอากาศแถวๆ นั้นล่ะค่ะ มันมีโพรงเล็กๆ พอให้เข้าไปนั่งซุกต

มันอาจจะมีงูหรือสัตว์มี

รถหลุดรอดเข้าไปได้ แต่ว่าพี่ชาร์ลไหวแน่นะ ถ้าไม่ไหวเอาไว้วันห

มลับกันแค่สองคน ความรู้สึกแปลกๆ ที่เกิดขึ้นทำให้คาร์โลวเริ่มพิจารณามนต์มีนามากขึ้น มัน

ลับๆ ของมีนาเหมือนกัน อยากรู้ว่ามันจะสวยสมราคาคุยของมี

ปนอนมองวิวรับไอเย็นๆ ของลมทะเล เอาหนังสือไปนอนอ่านบางทีเผลอหลับไปจนเย็นค่ำเลยค่ะ พอกลับไปถึงบ้านแม่ก็มักจะบ่นทุกที”มนต์มีนาย่นปลายจมู

้พี่ฟังก็ได้นะ พี่อยากช่วยมีนาอยากให้

ค่นั้นเอง มีนาสงสารแม่น่ะ มีนาอยากเรียนจบเร็วๆ จะ

อง” คาร์โลวอาสาช่วยด้วยความเต็มใจ เมื่อความรู้สึกภายในย้ำเตือนว่าเด็

นก็มาด่วนจากไปเสียก่อน อีกอย่างมีนาไม่อยากฟังคำพูดเหน็บแหนมจากคนอื่นๆ น่ะ แม่ต้องตรากตรำทำงานหนักเพราะมีมีนาเป็นภาระ มีนาเลยไม่อยาก

ีพี่อยู่อีกทั้งคนนะ พี่พร้อ

ด็กมากปัญหาแบบมีนาเลย แค่พี่ไม่รังเกลียดที่มีนายากจนก็พอแล้ว แค่นี้มีนาก็ดีใจที่สุดแล้วล่ะค่ะ” มนต์มีนาแย้มยิ้ม

คาคุยของมีนาหรือเปล่า” คาร์โลวเอ่ยเสียงสดชื่