้ไม่นานนักเมื่อหล่อนหยิบขวดที่วางอยู่ใกล้ๆ รินน้ำสีคล้ำที่เหลือไม่ถึงครึ่งขวดเติมลงไปจนเกือบเต็มแก้วและสามารถทำให้น้ำแข็งพวกนั้นจมมิด

ะเบาๆ พร้อมเส

ไหนขอดูหน่อยสิ” ปากบอกว่าขอแต่มือกลับถือวิสาสะกระชา

สา เอา

่ายไม่ยอมก็กำไว้เสียแน่นจึงต้องยื้อยุดกันอยู่พักใหญ่ ปรัศนีขู่ฟ่อให้ส

่องซึ่งกำลังกลบเกลื่อนความตกใจบนสีหน้า แต่ไม่แนบเนียนและไม่ทันการณ์เพราะเขาเห็นชัดเจน ยิ่งทำให้เขาสงสัยมา

ัศนีขอพร้อมย

ต่ไม่ทันได้พูดอะไ

ศนีขยับวิ่งตาม แต่มาริสาก็ไม่ยอมคืนง่ายๆ มาริสาวิ่งวนพลางเปิดหน้าจอมือถือสุดหวงที่ทำให้เพื่อนสาวดูมีลับลมคมในพลาง ก่อนจะหยุดวิ่งแล้

ไป” มาริสาส่งโทรศัพท์มือถือคืน แล้วเดินกลับไปนั่

รัศนีที่ยืนกำโทรศัพท์แน่นเหมือนมีความลับสุดยอด เขาขยั

อาหารหรื

เล็กต้มย

นกลับไปบอกพ่อครัว ก่อน

” มาริสา

ถามรู้สึกเหมือนมันไม่ใช

ไหน

ีที่บ้าน แม่บอกว่าออกมากับสา แล้วนี่นึกยังไง บ้านหน

นอยู่ว่ากินก๋วยเตี๋ยว ไม

้นถามใหม่ ไ

นีจึงรีบเดินกลับมานั่ง จ้องปากชายหนุ่มอย่างรอค

นมือถือห

่า ไ

งทันควัน ก่อนห

มันอ่า

ระทานพร้อมเลื่อนชามก๋วยเตี๋ยวที่เด็กในร้านเพิ่งนำมาวางเข้าไปใกล้ยิ่งขึ้น ก่อนหันไปมองเพื่อนสาวตาเขียวอย่าง

ิสาพูดไปหัวเราะไป แต่ปรัศนีกลับหน้าง้ำตาเขียวปัด ส่วนวิกรมถึงกับวาง

็นใช่มั้ย

ยสนใจข่าวบันเทิงด้วย

ตคู่หมั้นของพี่ชาย “แนนโทรบอกพ่อกับแม่ว่าจะถอนหม

ินไปนอกวะ มันมีอะไรดีนักหนา หรือมีน้ำ

๊อ

ลย” มาริสาหันไปเอาเรื่อง วิกรมขยับเก