ที

ได้ แต่เธอทำได้แค่มองไม่กล้าแตะต้องมัน จนชายหนุ่มที่ยืนกอดอกอยู่หลังเก้าอี้ตัวที่เธอนั่งอดรนทนไม่ไหว ต้องเอื้อมมือม

ญข้าว

เกะกะลูกตา” ชายหนุ่มผู้พูดกำลังจะหย่อนบัตรเช

อร้องห้ามแล้วคว

ามหาวิทยาลัยเดียวกันแม้จะเรียนกันคนละคณะ แต่ทั้งสองคนก็คบหาและสนิทสนมกันจนมาถึงทุกวันนี้ แล้วเขาก็รู้จักเจ้าของบัตรเชิญที่ส่งมาให้ขวัญข้าวด้วยเป็นอย่

สีผิวของทั้งสองแตกต่างกันจนเห็นได้ชัด เขาเองนั้นผิวขาวเหลือง แต่ขวัญข้าวผิวคล้ำเหมือนสีของน้ำผึ้ง แม้บางครั้งจะเป็น

สมอมา จนชายหนุ่มหมดหวังที่จะได้เลื่อนขั้นจากเพื่อนมาเป็นแฟน แล้วยิ่งรับรู้ว่าขวัญข้าวตกลงปลงใจคบหาดูใจกับรุ่นพี่ในมหาวิทยาลัยที่เข้ามาจีบ เขาจึงถอยม

ะคิมห์ ข้าวบอกแล้วไง ว่

วแต่ไม่เชิญผม รู้ทั้งรู้เราทำงานที่เดีย

แม้รู้ดีว่าพีรัชหรือพี่พีนั้นไม่ถูกชะตากับชายหนุ่มตรงหน้าเธอสักเท่าไหร่ มันเริ่มมาจากตอนที่พีรัชเข้ามาจีบเธอใหม่ๆ แล้วคิ

ดินจากเธอไปและกำลังจะหมั้นกับคนรักใหม่ของเขา ขวัญข้าวก็ยอมรับว่าลืมเขาไม่ลง เพราะเขาคือรักแรกของเธอ ชายหนุ่มผู้ซึ่งสอนให้เธอรู้จ

ื่อเขาเรียนจบกลับมาพร้อมกับคู่รักคนใหม่ คนที่กำลังจะเข้าพิธีหมั้นกันอีกไม่กี่วันข้างหน้า

ยใจเมื่อไหร่มันเจ็บตัว ไอ้บ้านี่เลยไม่กล้า

นที่เธอร้องไห้มาหาเขา แล้วบอกเรื่องพีรัชกลับมาจากเมืองนอกพร้อมคนรักใหม่ให้ฟัง คิมห์ไม่ฟังเสียงห้ามปรามของเธอบึ่งรถอ

“เสียดายน่าจะกระทืบมันให้ตายคา

เป็นขี้คุก ไม่ชอบซื้อข้าวผัดกับโอเลี้ยงไปเย

ส่ชุดแบบไหนไปงานพี่พี จัดที่โรงแรมหรูต้องแต่งตัวให้ด

ารู้ว่าเธอยังเจ็บปวดกับผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่เป็นรักแรกของเธอ ผู้ชายที่ทำให้มดแดงอย่างเขาทำงานในหน้าที่ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง เมื่อมันบังอ

หนคิ

ให้ไอ้นั่นมันต

ึงเวลาเลิกงานนะ

่างเป็นสาวแสนสวย เอาให้ไอ้พีรัชมันเ

ุ่มเบาๆ ถึงหน้าจืดแต่เธอเป็น

าเดินออกไปจากออฟฟิศ ซึ่งเป็นทั้งบ้านพักและที่ทำงานไปในตัว เพราะเขาออกมาเปิดบ