0 โดนหญิ

ท้าเชียง กลับไม่เห็นสัญลักษณ์ที่สั่งให้สี่อี้ทิ้งเอาไว้ นั่นก็หมายถึงว่าพวกเขาเดินทางมาถึงจวี้ลู่ก่อนพวกใต้เท้าเชียงแล้ว ซ่งเว่ยเหลียงเลยสั่งให้อี้ห

ทักทายปราศรัยกันเล็กน้อย กำลังจะพากันไปพักผ่อนก็มีขุนนางชั้นผู้น้อยคนหนึ่งโ

ั้นๆ เดินเข้ามาท่าทางวางโต เดินเชิดอก

รวจทุกคนแล้วสายตาไปจับที่ร่างของอิ๋นจื่อที่ยืนก้มหน้าอยู่ไกลที่สุด “เชิญใต้เท้าทั้งสองและผู้ติดตา

าเต่าหัวหดลูกสมุนของเจ้าเมืองฉาง

างผู้

้า” ซ่งเว่ยเหลียงต

มเจ้าเล่ห์ แต่ไม่พูดอะไรอีก ทำแค่ผายมือเชื้อเ

ช้ได้ทีเดียวแต่อยู่ห่างจากจวนเจ้าเมืองคนละฝั่งเมือง ยังไม่ได้พ

ตามอีกหกคนพากันไปจวนเจ้าเมือง อิ๋นจื่อ

ับหน้าประตูจวนพร้อมกับเจ้าเมืองฉาง แน่นอนว่าสตรีเหล่านั้นคือฮูหยินและอนุภรรยาอีกเจ็ดแปดคนและบุ

ก็ไม่อยากยุ่ง แต่เชื่อว่าซ่งเว่ยเหลียงรู้จักยับยั้งชั่งใจอยู่พอประมาณ ก่อนหน้านี้เขารู้แล้วว่าตอนที่ซ่งเว่ยเหลียงเดินทางไปสกุลซ่งที่เยี่ยเฉิง ฮูหยินผู้เฒ่าห่วงเรื่องการกินอยู่ของเขาเลยให้เด็กสาวชื่ออิ๋

ัจจายน์ เพียงแต่นัยน์ตาหลุกหลิก ไม่มั่นคง ไม่จริงใจ แม้แส

่างไร แต่เขาใช่ว่าต้องก้มหัวให้เชียงเต๋อชุนกับซ่งเว่ยเหลียงนี่นา เขามองคนทั้งสองและหยุดที่คนหนุ่มกว่า ยิ้มมุมปากก่อนจะยกมือขึ้นตบสามครั้ง หญิงงามนุ่งน้อยห่มน้อยพากันทยอยเข้ามาพร้อมทั้งผีผาในอ้อมแขน หญิงงามทั้งแปด

นไปสนทนาโต้ตอบกับเจ้าเมืองและบรรดาบุตรชายของเขาบ้าง ส่วนพวกสตรีในบ้านถูกไล่กลับไปตั้งนานแล้ว เขาแปลกใจอยู่บ้างท

คนปรนนิบัติเจ้าเมืองฉางอย่างแนบชิดและหันมองหญิงงามที่คอยประกบพวกเขาเหล่านั้น สาวใช้อะไรจะงดงามถึงเพียงนี้ คาด

ท่อนล่างเหมือนมีอะไรกดทับ ความร้อนก่อเกิดในอกวูบวาบ ช่องท้องร้อนระอุปั่นป่วนด้วยความกระสันอยากหาที่ทางปลดปล่อย เขาเปิดตาก

ขาก็ตกใจ เพียงแต่ร่างกายขยับไม่ค่อยได้ เรี่

ันอะ

ตกลงกับใต้เท้าเชียงและลุกขึ้นบอ

ช่วงเวลา 21:00

าเผอเรอ อย่างน้อยก็มีพวกสี่อี้ที่ถูกฝึกฝนมาเหมือนกั

ดียว เขาเผลอยกสะโพกเสยขึ้นไปรัวเร็วสามสี่ครั้ง หญิงงามร้องครางและเงยหน้าขึ้นมองเขา มือเรียวสวย

นร่างพวกนั้น ทว่าตอนนี้นางเปลือยกายตลอดทั้งร่างไม่ต่างจากเขา ซ้ำรอยช้ำแดงที่เ

่น แค่นั้นเขาก็สั่นสะท้านร้อนรุ่มขึ้นมาอีกครั้ง ร่างงามพลิกตลบมาอยู่ใต้ร่างเขาในเวลาอันรวดเร็ว เพียงแต่เขาเห็

ปหมดแล้ว ของข้ามันช้ำ ทั้งยังถลอกจนแสบไปหมดนะเจ้าค

ำฉ่ำเปียกไหลลงมาตามต้นขาของนาง เขารู้สึกรังเกียจอยู่บ้าง แต่เพราะท้องน้อยยังปั่นป่วน ร่างกายร้อนผ

ุษใหญ่โตเช่นนี้มาก่อน ข้าให้ท่านเป

บกลวงโบ๋เช่นนี้หรือที่บอกว่าเขาเป็นคนแรกของนาง

ั

ต้องส่วนอื่นของหญิงงามตรงหน้านี้เลย นอกจากเอวและสะโพกเพื่อดึงกายนางเข้าหา ลำอวบให

้า ท่านเก่งจริงๆ” หญิงงามครวญครางพร้อมส่

งรับรู้ได้ถึงกายหญิงสาวเกร็งและน้ำใสพุ่งออกมาระหว่างร่องหลืบกับท่อนลำ เขาถดถอยตัวเล็กน้อยอย่างหัวเสีย รอนางปลดปล่อยเสร็จจนหมดสายน้ำแล้วเขาถึงอัดทะลวงเข้าไปอีกครั้ง

เขาเสียอีก ซ่งเว่ยเหลียงไม่อยากยืดเวลาอีกแล้ว เขากระแทกเข้าไปสองสามครั้งและดึงท่อนลำหลุดจากร่องหลืบเสียงดังผลุบและฉีดพ่นน้ำขาวขุ่นออกมาราดรดสะโพกขาว จับท่อนลำสลั

็นซ่งเว่ยเหลียงเดินกลับมาจึงเร

ทางน่าเกลียดจนซ่งเว่ยเหลียงเหยียดปาก “เจ้ากล้าทำกับข้าเช่