นท

ด “ร้อนก็ร้อน ไม่รู้ว่าจะออกมาตากแดดต

ุระอะไร” สิมิลันตัดบทถามอีกครั้งเพราะไม่ทันฟังที่ขวัญชนกเรียก หญิงสาวค

ิมิลันใบหน้าอมยิ้ม ใจสาวน้อยเต้นระรัวเป็นกลองเพล คิดเข้าข้างตัวเองว่าเพราะความสวยใสและน่ารักที่ม

งสาวและถามกลับไป น้ำเสียงขุ่นอย่างไม่ชอบใ

นะ พี่ลันอย่าคิดมากไปเลยเดี๋ยวก็แก่เร็วหรอก ด

ยู่เลย ขณะที่เธออายุเพียงแค่ 20 ปี แต่กลับดูแก่กว่าอายุไปหลายปี เป็นเพราะนังโซดานั่น

อนจะจูงโซดาเดินตามนักท่องเที่ยวอีกมือประคองคุณพรทิพย์ให้เดินไปอย่างช้าๆ เธอใช้บริการเรือธรรม

ทีวีเครื่องใหญ่สองเครื่องที่พนักงานเปิดไว้ด้วย เก้าอี้ด้านหน้าทีวีถูกจับจองจนหมด ท้ายเรือจะมีเก้าอี้ม้านั่งตัวยาวหลายสิบตัวให้นักท่องเที่ยวได้นั่ง

เป๋าโดยไม่ทันได้มองเด็กหญิง เพราะหูได้ยินเสียงร้อ

ปนเขียวปากสีแดงที่กำลังส่งยิ้มให้ทั้งปากและตา โซดายิ้มตอบกลับไปสองเ

ออกจากกันก่อนจะโผเข้าในอ้อมแข

นูมากับใคร” น้ำเสียงนุ่มทุ้มและอ่อนโยนค่อยๆ ถามมองใบหน้าอวบดวงตากลมโตเป็นประกายพวงแก้มและปากสีชมพู

ิมิลัน ก่อนหันกลับมาโอบรอบคอแข็งแกร่ง “ลุงชื่อ

ด้านใน พร้อมกับยกร่างเล็กป้อมขึ้นขี่คอและหันหน้าออกทะเล มือก็ชี้นำทางให

าทำไมนะ แล้วคุณแม่อยู่ไหนละค

งอยู่ใกล้รัศมีบางอย่างของเขาทำเอาใจดวงน้อยแทบละลายกองอยู่กับพื้นเรือ รอยยิ้มยามที่เขามอบให้โซดา ใบหน้

ยตามองขวัญชนกด้วยความหวาดกลั

ปรั้งตัวโซดาออกจากอ้อมแขนอันโตนิโอ้ จนมือเล็กจับเข้ากับมือแข็งแรงและอบอุ่น ใบห

งสด “น้องแกน่ารักดี” อันโตนิโอ้ชมโซดายิ้มทำหน้

...จะว่าไปก็แปลกนะคะ ปกติแล้วโซดาไม่ค่อยจะเข้าใกล้คนที่แกไม่สนิทสนมคุ้นเคยเลย

าสั้นสีเดียวกันดูง่ายๆ สบายๆ แต่ก็รู้ว่าเป็นเสื้อผ้าที่เขาใช้เป็นของดีมีราคา จะนาฬิกาข้อมื

้สบาย ไม่ต้องมานั่งแบมือขอเงินอีพี่ลันเหมือนกับลูกขอเงินพ่อแ

้วยรอยยิ้มหวานเชื่อม อย่าที่มั่นใจว่าถ้ามอบให้ใครแ

มจ้ะโซดาจ๋า” อันโตนิโอ้แกล้งลากเสียงหวานใส่ใช้จมูกกดไปบนแก้มโซดาสลับ

บของเด็กหญิงเรียกเสียงหัวเ

นจะแนะนำชื่อตัวเองเสียงหวาน “ขวัญชื่อขวัญชนกนะคะ เป็นพี่สาวของน้องโซดา เอ่อขวัญขอน้องโซดาคืนได้ไหม

ตนิโอ้แนะนำ แต่ไม่ยอมปล่อยตัวเด็กหญิงคืนไป แล

ดงความชอบใจดังลั่นท้ายเรือ มื