เธอออกมาจากห้องนั้น แล้วพาเธอเด

นกับกัส” เธอรีบตอบผมกลับมาอย่างละล่ำละลั

แบบนั้นกับกัสอีก” แววตาในยามที่พูดมันช่า

กที” แล้วผมก็ต้องเป็นคนที่ยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือเธอ ทำตัวเหมือน

นเธอจะกำลังระแวงอยู่ ถ้าหากผมทำซ้ำไปอีกเดี๋

าขึ้นมองสบตากับผม พร้

่างอ่อนโยนให้กับเธอ ถ้าตอนนี้ผมกำลังแสดงหนังผมคงตีบทแตกจนได้รางวัล

นไงที่มันจูงใ

ั้งน้ำตา ผมเองก็ได้แต่พยักหน้ารับยิ้มๆ

ผ่อน” ผมเอื้อมมือไปเปิดประตูรถให้กับเธอ เมื่อโฟกัสขึ้

ามจริงผมไม่ค่อยชอบให้ใครไปค้างที่คอนโดผมมากนักนอกจากเพื่อนๆ ที่

คงร้องไห้ออกมาไม่หยุด ถ้าเป็นคนอื่นเมื่อเห็นแบ

ันถึงที่สุด ใครจะเป็นจะตายก็ช่าง ถ้ามันไม่ใช่ตัวผมผมก

ไม่ใช่พระเอ

ึงคอนโดของตัวเอง ผมพยุงเธอลงจากรถ

ผมก็เปิดประตูแล้วพยุงเ

รื่องแย่ๆ มา พอเข้ามาอยู่ในห้องของผมอาจจะรู้สึกหดหู่มา

งครัว มือหนาของผมเอื้อมไปเปิดตู้เย็นแล้วหยิบขวดน้ำออกมารินใส่แก้ว

าเอง” คำพูดไหนที่ผมคิดว่าดูเหมือนเป็นพระเอกที่สุ

ใจตัวเอง ว่าต้อ

KARN

้ฉันกำลังคิดว่าตัวของฉันนั้นมันกำลังแปดเปื้อนจากการกระทำของพี่เมฆ ฉันอยากจะขัดเอาสิ

ฉัน ฉันยอมรับว่าฉันรู้สึกกลัว และระแวงเขาตลอดเวล

แม้แต่ความเชื่อใจและความเคารพนับถือ

สั่น ขณะที่กำลังพยายามกลืนก้อนสะอื้นที่จุก

มันก็ไม่มีวี่แววว่าจะหยุดไหลสักที มันน่ารำ

ี่ห้องนอน มือหนาของเขาเอื้อมไปเปิดตู้เสื้อผ้า

ประตูบานหนึ่งที่อยู่ภายในห้องนอนของเขา ฉันจ

นก็ปิดเอาไว้ตามเดิม พร้อมกับไม่ลื

วแขวนเอาไว้ตรงราว ก่อนที่ฉันจะก

า.

เปิดมัน ถึงแม้ว่าสายน้ำจะไหลลงมาแรงแค่ไหน แต่ฉันก็คิดว่ามันไ