ก็เดินลงจากรถไปทันทีอย่างไม่รอช้า เพราะเวลาตอนนี้มันก็ค่อนข้

อนข้างที่จะไม่ดีต่อตัวฉันเอง เพราะซอ

ู่ในระหว่างที่เรียนอยู่กรุงเทพมันก็เป็นบ้านของน้าสาวฉัน ฉันเองก็อยากจะออกไปอยู่หอเพราะ

อื้อมมือไปผลักประตูบานเล

ที่เดินเข้ามาประชิดตัวฉันอย่างกะทันหัน มันทำ

้ยงของน้าสาวฉันเลิกคิ้ว

เมฆอายุห่างกว่าฉัน 5 ปี เขาเป็นลูกติดของน้าเขยฉัน ฉันจึงไม่ค่อยจะสนิทกับเข

ไปไหนมาหรอ” พี่เมฆเอ่ยถามออกมาเป็นชุด ข

ขากลับไปอย่างตะกุกตะกัก พร้อมกับเดินเลี่ยงเขาออกมา ซึ่งพี่เมฆเขาก็

จะล็อคลูกบิดเอาไว้อย่างแน่นหนา แ

ลังครุ่นคิดถึงเรื่องวันนี้ไปด้วย คนอย่างฉันมันคงจะไม

มมือไปหยิบกระเป๋าที่วางอยู่ข้างกา

ดด~ ตี

ญญาณดังขึ้นเพียงไม่นาน เสี

เบาหวิว ขณะที่ดวงตาของฉันมันก็สั่นไหวน้อยๆ พอฉันได้

บบนั้นล่ะหื้ม”) แม่และพ่อคือคนที่คอยเอาใจใส่และคอยห่วงใยฉันในทุกๆ เรื่อ

ครั้งเมื่อเห็นว่าฉันเงียบไป ฉันยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาต

งแม่เฉยๆ” ฉันตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่พยายา

นที เมื่อได้ยินแม่พูดออกมาแบบนั้น ความจริงฉันก็อยากจะเล่าทุกอย่างใ

่างเลยค่ะ” ฉันตอบรับกลับไป ขณะ

ก่อนที่จะให้ท่านวางสายไป เพร

ะเดินไปคว้าผ้าขนหนู

RN P

ๆ วัน ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นเนื่องในโอกาสอะไร พวกผมก็สามารถที่จะรวมตัวสังสรรค์กันได้ทุกที่ทุกเวลาอยู่แล้ว แล

มาก แค่อยากจะกินให้เมา

อนสนิทของผมเอ่ยพูดขึ้นมา ขณะที่มือของมันก็กำลังยกแก้วเหล้าก

ว่ายน้ำไปกินไป” ผมหันไปพูดกับมัน พร้อมกับชี้นิ

โดมมันพูดว่าผมออกมาอย่างไม่จริงจัง แต่

ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มบ้าง รสช

สนใจป่ะ” อิงค์ เด็กของไอ้สิงห์เพื่อนของผมพูด