้โดยไม่รู้สึกอะไร” พระพายพูดออกมา ถึงน้ำเสียงของ

ยะ!

เอาไว้ในตอนแรกกระเด็นหลุดออกไป จึงทำให้พระพายไม่สามารถมองเห็นอะไรได้ชัดเจน เธอพยุงต

ร๊

ลงบนมือของพระพายที่เอื้อมหยิบแว่น แรงที่เธ

ยให้ออกมานอกห้องพัก เธอผลักพระพายออ

งว่าภูมิจะช่วยเธอบ้าง แต่เขาก็ทำเพียงแค

าทั้งสองข้างก็มีแต่หยาดน้ำตาที่ไหลพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย เธอเ

่

เติมเข้ามาจนพระพายไม่สามารถที่จะรับมันไหว พระพายเดินไปตามทางด้วยดวงตาที่พร่า

ด!! โ

็นออกไปข้างหน้า ศีรษะก็กระแทกกับพื้นเข้าอย่างจัง ร่างทั้งร่างของ

สุดท้ายที่เธอได้ยิน ก่อนที่สติของเธอจ

่อนี้เธอจะ

นวันนั้นที่มันทำ

ือหนาที่เอื้อมมาคว้าข้อมือของเธอเอาไว้ พระพายหยุด

งนิ่ง พร้อมกับจ้องสบตากับ

ูมิพูดด้วยน้ำเสียงและแววตาที่อ้อนวอน ถ้าหากพระพายคือพระพายในอดีต

ยทุกอย่างทางคู่กรณีก็เป็นคนออกให้หมด แต่เธอก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าใครเป็นคนขับรถชนเธอกันแน่ เขาไม่เคยมาเยี่ยมเธอ

่รู้ว่าอะไรมันเกิดขึ้นกับเธอ แต่พอเธอฟื้นขึ้นมานิสัยของเธอมันกลับเปลี่ยนแปลงไปอย่างกับคนละคน อาจจะ

่คบกับนาย” พระพายพูดออกมาตรงๆ อย่างไม่อ้อมคอม ตอนนี้เธอกลายเป็นผู้หญิงที

ขาเรียวสวยนวลเนียน ซึ่งถ้าเป็นแต่ก่อนคงจะไม่มีใครได้เห็นอะไรแบบนี้บนร่างกายของเธอ เพราะเธอมักจะใส่เสื้อนักศึกษาที่ใหญ่กว่าตัวไ

เลิศกว่าและแซบกว่า โอเค๊!” พระพายพูดออกมาต่อ ก่อนที่เธอจะสะบัดข้อมือออกจากการกอบกุมของเขาแล้วเดินออกมาจากตรง

กไป สายตาของผู้ชายทุกคนในค

พูดจุดประสงค์ของตัวเองออกมา เขาเป็นรุ่นพี่ปี 4 ที่พระพายรู้จักดีเพราะชื่อเสียงด้านเสี

คนเข้าหาพี่เองแหละค่ะ” พระพายพูดพร้อมรอ

ระพายจะอยากได้พี่ล่ะครับ” สิงห์

ังจากที่เธอพูดประโยคนั้นออกไปเสียงหัวเราะของกลุ่มเพื่อนสิงห์ ที่นั่งดูสถานการณ์ร

ร้อมรอยยิ้มอีกรอบ เรื่องราวในอดีตมันทำใ

ยดิ” โดมพูดขึ้นมา เมื่อสิงห์เด

ามออกมาหลังจากท