นท

.นั่น

ข้ม...เกือบจะดำ ที่แม้จะยังเห็นหน้ามิชัดด้วยว่า

่ได้อย่างไร ในเมื่อพอกวาดตามองอย่างไม่เจาะจงก็เห็นจะ

มีแห่งอำนาจที่แผ่กระจายมาอีกด้วย เมื่อเทียบกับร่างกายของผู้ที่เขามาอาศัยอยู่นี้แล้ว...มันช่างต่างกันราวกับฟ้ากับเหวเลยทีเดียว เพราะอันใดนะหรือ ก็เก

เท่าไหร่ใจก็ร้อนรุ่มเท่านั้น ด้วยใบ

ียงคารวะท่า

ึเจ้าลูก

รู้ดีว่าจะต้องมีเรื่องแน่นอน เพียงแค่ยังมิรู้

พี่เจ

างเกาอี้อานก็มากับเขาด้วย แปลกแฮะ ปกติพี่ใหญ่จะไม่สนใจเรื่องของเกาหยุนเหลียงเลย เรียกได้ว่าจะไปทะเลาะต่อย

าร่วมกับเขาด้วย อา...ดูท่าเรื่องนี้จะมิเล็กอย่างที

ญาติ หากเป็นวันฉิบหอ

ะจนถึงขนาดขุดหลุมฝังกลบสามชั้นก็คงย

้ไอ้เกาหยุนเหลียงไปท

” ในสายตาของท่านพ่อบอกได้ว่า หากมิมีเรื่อง ข้ามิ

ไข้ ลูกมิได้ออกจากเรือนไปที่ไหนเลยนะขอรับ” ไอ้เกาหยุนเหลียงคงไ

่เจ

ชัดเจนว่ากระวนกระวายอยากจะช่วยข้า หากก็มิรู้ว่าจะกล่าวออกมาเช่นไรถึงจะมิเป็นเห

งไปได้เลย แล้วจะมีผู้ใดช่วยเขาได้อ

หตุใดน

แต่หาเรื่องว่ากล่าวอยู่เสมอ บางครั้งใครถกเถียงก็มีการลงมือลงไม้กันด้วย พี่ใหญ่เลยเลือกที่จะมิกล่าวอันใด

้งนี้ไอ้เจ้าบ้าเกาหยุนเหลียงไปสร้างเรื่องอันใดไว้อีกล่ะ ทุ

เขาจะมีความทรงจำของเกาหยุนเหลียงอยู่ หากเห็นเช่นนี้...เ

่านเก

ียกว่าท่านอา บิดาเจ้ากับอา

พลางเบะหน้าด้วยความหงุดหงิดใจ ยิ่งเมื่อซ่งหยวนเจ๋อตอบกลับมา.

ับท่

่านพ่อกล่าวอย่างไรก

า หากเรื่องที่บุตรชายท่านอาสร้างไว้ เก

าหาเรื่อง คิดว่าเขามิรู้หรือไง

ื่องอันใด

ยุนเห

เกาหยุนเหลียงถึงได้มิชอบหน้าซ่งหยวนเจ๋อ น่าจะเป็นเพราะถูกเปรียบเทียบ...เท่าที่เขาประเมินแบบเผิน ๆ นะ ซ่งหยวนเจ๋อน่าจะโดดเด่น เก่งและดีในทุกเรื่องทุกทาง ในขณะที่

้งตึงใส่ซ่งหยวนเจ๋อที่...มองมาอย่างเฉยเมยเสียจนเขาอยากจะหาไม้กระบอ

ังมีนิสัยวู่วามอยู่ ค่อย ๆ สอนไป มินานก็จะโตเป็น

าอย่างที่คิดว่าในดวงตาคงมีไฟลุกอยู่ ไอ้ที่ทำอยู่ ต้องการซ้ำเติมกันใช่ไหม อยากให้เ

บเจอหน้าครั้งแรกก็เริ่มจะมิชอบหน้าแล้วเช่นกัน ถึงมิฉลาดนักแต่ก็พอจะมองออกว่าอีกฝ่

เรื่องนี้ให้กับท่านอา ฮูหยินและ

นี่มั

เจ๋อนี่ไหม เปิดปากทีไร เขาได้โดนท่า

อนนี้ชาวบ้านยังคงนินทากันมิยอมหยุดปาก เรื

ิบเลย หวังว่าเรื่องที่ไอ้เจ้าบ้าเกาหยุนเหลียงตัวจริ