็ห้ามทัพลูกทั้งสองเสียก่อนด้วยการแนะนำแขกข

เลีย นั่นนาตาชากับเจฟ

ายโรเมโร แล้วก็

ูเลียอีกต่อไป นาตาชาตรงเข้ามากอดชาย

งหลายครั้งแล้ว เพิ่งเคยเห็นตัวจริง

่องราวของเขาจากปากจูเลีย ก็พอเข้าใจอยู่นั่นแหละนะ ว่าอ

ๆ พลางเหลือบมองเด็กหนุ่มที่ยก

ไ

เจฟ

ากนัก นอกจากจะปรายตามองนธัญญ์ตั้

เป็นคนจากเ

ูแปลกก็ตรงที่ใบหน้าและสีผิวของเขาไม่ละม้ายคล้าย

คนไทยต่างหาก รู้จักไหมประเทศไทยน่ะเด็กโง่ เ

ดให้แขกของเรากันด้วย” นาตาชาเข้ามาห้ามทัพอีกพลันหันไปหานธัญญ์ “เดี๋ย

จฟฟรี่พานธัญญ์ขนสัมภาระเข้าไปเก็บไว้ในห้องของเขาที่ชั้นสอง เขาได้นอนห้องเดียวกับเด็กหนุ่มเนื่องจากบ้านหลังนี้ไม่มีห้องสำหรับรับแขก ก่อนท

ไม่อยากสวมชุดของชาวพื้นเมืองร่วมงานสักเท่าไร เพราะนั่นหมายถึงเขาจะต้องร่วมเต้นรำกับคนอื่นๆ เสมือนว่าเป็นอินเดียนแดงด้วย เขาแค่อยากจะไปดูบรรยากาศของงานเฉ

ลากสีสันและพู่ห้อยรอบตัวก็เสร็จสิ้น นาตาชายกม

ถ้าถักเปียอีกหน่อย คงดู

ยตาจากกระจกมามอง หลังจากที่เธอทดลองสวมชุดของเธอซึ่งม

นะชุดนี้เนี่ย” นธัญญ์ว่าพลางหม

แทรกขึ้น ก่อนเปลี่ยนเรื่องหลังจากชายหนุ่

ืนครับ มะรืน

ก็ต้องกลับตอนมีงานวันที่สองน่ะสิ” นาตาชาทำหน้าตกใจ

ป๊บเดียวก็ได้เที่ยวแค่นิดเดียวเท่านั้นน

้องขอโทษด้วยจริงๆ” นธัญญ์ยิ้มแ

ิร์ดน่ะ พ่อกับแม่อย

นครั้งหน้าเธอต้องมาห

าไปโดยไม่รู้ว่าเขาจะมีโอกาสม

ม่กับพ่อจะเอาไปเก็บไว้ในรถเอง พรุ่งนี้เราจ

ฟฟรี่เท่านั้นที่พยักหน้ารับแล้วพากันแยกย้าย ขณะที่นธัญญ์แอบลอบถอนหายใจด้ว