งขุด ดินจากภูเขาก็ไสลด์ลงมาเรื่อยๆ อาจเพราะต้นไม้ใหญ่ด้านบนถูกโค่นไปมาก เมื่อฝนตกบ่อยจึงไม่มีรากไม้ช่วยยึดหน้าดินเอา

องครอบครัวมีผลผลิตมาก และมีคนงานมาเพิ่มเรื่อยๆ โดยเขาวางใจให้น้องชายต่างมารดาเป็นผู้ดูแลงานทั้งหมด เพราะตนเองต้องเอาเวลาไปทุ่มเทให้กับโรงพยาบาลส่วนตั

ามของวรัทยาก็ก้าวเข้ามา จูงมือชายหนุ่มหน้าตาคุ้นเคย เพราะเป็นเจ้าข

ึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นมือของสองคนจับจูงกันอยู่ ก่อนจะส่งสายตาตำหนิไป

ิวัฒน์

เขาไม่สนใจ ยังจับมือหญิงสาวเอาไว้ หนำซ้ำยังยกขึ้นมาแล้วใช้มืออีกข้างลูบหลังมือเธออีกด้วย เหมือนกับท้าทายสายตาของวทัญญู ก่อนจะเลื่อนเก

ได้ เหมือนวิวัฒน์จะแกล้งพี่ชายของเธอก็ไม่ปาน เพราะสองคนเคยเป็นคู่แข่งในการจีบมุทิตา สุดท้ายฝ่ายหญิงก็เ

ะ ยา” เขายื่นหน้าเ

ัญญูกลับนิ่งสนิท ไม่

ขาไม่ชินกับการแสดงความรักกันอย่างเปิดเผย ไม่ชอบผู

่งสอนจากวทัญญูแทนมารดาที่เสียชีวิตไปตั้งแต่เธอเล็กๆ มาตลอด ให้รักนวลสงวนตัว อย่าปล่อยตัวสนิทสนมกั

ียเอง และดูเหมือนเป็นการมาบอกกล่าว ไม่ใช่เป

องน้องสาวตนเองนิ่ง ไม่สนใจมองวิวัฒน์ สายตาทีมีรอยตำหนิ เหมือนจะมี

งพูดนั้นราบเรียบ แต่แฝง

องคนไม่ถูกกัน แต่ไม่คิดว่าจะเป็นอุปสรรคสำหรับความรักของตนเอง หญิงสาวอ

มาพูดกับวิวัฒน์เส

ยกลับไ

นั้นมันจบไปแล้ว อย

วทัญญูพูดเ

น ก็เหมือนที่นายอยากแต่งงานกับตา แล้วไงก็ได้แต

โค

ียงดังลั่น วรัทยาสะดุ้งโหยงย

นุ่มออกไป รู้ดีว่าพี่ชายโกรธมาก ไม่อย่างนั้นวทัญญูที่สุภ

ชายของคุณมาตัดสินได้ยังไงกัน” วิวัฒน์เสียงเครียดขึ้น

งจนเขาเดินออกไปนอกประตูบ้านแล้วหันกลับ สะดุ้งโหยงเมื่อวทัญญูมายืนอยู่ข้างหลัง เธอรีบก้

ดินไปหยุดยืนริมหน้าต่าง มองลงไปเห็นรถของวิวัฒน์เคลื่อนตัวออก

์” เขาถามสั้นๆ จ

้าพี่ชายจะเอาเรื่องบาดหมางเก่าๆ ของตนเองมาบังคับจิ

่เท่าไหร่ ยาเรีย

น มายืนจ้องตาพี่ชาย ความรักทำให้เธอกล้าหือกับคนที่เลี้ยงดูส่งเสียเธอมาตลอด จนอายุเลยวัยเบญจเพส

ยิบโหย่งจนตาสลัดทิ้งมาแล้ว” เมื่อเอ่ยถึงมุทิตา ดวงตา

าะหวังฮุบสมบัติบ้านเรานะสิ ตารู้นี่ว่าพี่หมอรวยกว่า แต่ว่าตอนนี

วิวัฒน์เป็นคนพาลนะยา คิดดีๆ” น้ำเสียงหมอหนุ่มประนีประน

ทยาก็ไม่อยากทุ่มเถียงกับพี่ชาย อันจะทำให้บรรยากาศในบ้านเสียไป และเพรา

นี้ แล้วอย่าชิงสุกก่อ