ิน” อีธานตะคอกเตชิลาเสียงดัง เขารู้สึกร

เราสองคนรักกันแบบไม่มีข้อแม้” เตชิลาตะโกนเสียงดัง เธอหมุนกายวิ่งหนีไป เมื่อพ้นระยะที่อีธา

เหยียบความปรารถนาเขาสองสองเท้านนั่นเอง หล่อนอ้างถึง ‘ความรัก’ คำสวยหรูที่ผู้หญิงโง่ๆ ชอบใช้ อีธานไม่เชื่อหรอก ความรักกินไม่ได้ เขาเชื่อว่าเงินที่เข

มาส์วาเลส หล่อนคงต้องตั้ง

าแขนปราโมทแรงๆ หลังจากวิ่งหนีอีธานมาได้ บิดาหลับสนิท จนเปิดโอกาสให้ผู้ชาย

ของบุตรสาว หญิงสาวสอดแขนโอบเอวบิดา ซุกหน้ากับแผ่

้นไปนอนเล่นกับแม่ดีกว่า เย็

รสาว เตชิลาเหลือบมองไปกลางทะเล ตรงที่อีธานยืนอยู่ แม้จะเห็นแค่เงารา

าไปจนกระทั่งหล่อนหายลับเข้าไปในบริเวณโรงแรม หล่อนซุกใบหน้ากับอกผัวแก

งานนี้ต้องลงทุนทุ่มสุดตัว ถ้าไม่ได้หล่อนมานอนใต้ร่าง คร่ำครวญเร

องเขา...ไม่

เชื้อเชิญยั่วเย้า อีธานถลาเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว แต่สิ่งที่คว้าไว้ได้...คือความวางเปล่า หล่อนหายวับไปกับสายลม ชายหนุ่มเดือดปุดๆ กัดกรามแน่นพร้อมทั

ำที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำที่ยังคงไหลผ่านฝักบัวไม่หยุด อีธานเอื้อมมือปิดก๊อกน้ำจนน้ำหยุดไหล เขายกมือเสยเข้า

มื่อคิดบางอย่างออก ชายหนุ่มเช็ดตัวลวกๆ รีบแ

หลือบมองปราโมบ่อยๆ เขาแค่นว่าคนข้างๆ ในใจ คนสูงวัย รูปร่างอวบอ้วน ไม่มีเสน่ห์ซักนิด ใบหน้าเหี่ยวย่นตามวัย ผมสีดำแซมด้วยสีขาวเป็นหย่อมๆ เขายิ้มหยันม

นกล่าวทักทาย พลางยกแก้วเบี