องค์รัก

แล้ว ฉันจะนอน” เสียงตวาดดังลั่

คลุมผู้ชายที่เธอคว้าติดมือมาได้อนงค์นางรีบสวมใส่อย่างทุลักทุเล เธอซ่อนความอวบอิ่มที่แหลกยับไว้ใต้ผืนผ้าหนาๆ รีบเร้นกายออกจากห้องนอนกว้างอย่างไม่รีรอ หญิงสาวยืนหมุนอยู่หน้าประตู เธอจะไปหลบที่ไหนดี ด้านนอกคงออกไปไม่ได้เมื่อมีเสือตัวใหญ่เดินวน ไ

สนิท เฟรโดจึงกระซิบเรียก เขาไม่ได้

ให้ผู้หญิงคนไหนได้มีโอกาสขึ้นมานั่งเล่น อนงค์นางเป็นคนแรก ชายหนุ่มจึงไม่ชิน เขาเผลอตัวไล่หล่อนด้วยความลืมตัว มานึกขึ้นได้ตอนใกล้ๆ หลับ คฤหาสน์คอ

สน์ไม่พบแม้แต่เงาของอนงค์นาง เขาเริ่มจะหงุดหงิดปนกับความ

ฟรโดหงายหลังผึ่ง เจ้าตัวร้ายผลัดกันรุมทึ้งชายหนุ่มเพราะความคิดถึ

วกแกเลย สบายดีใช่ไหม?” เฟรโดยกมือลูบขนอ่อนนุ่

ญิงของฉัน” เฟรโดกระซิบบอก เขานึกถึงอนงค์นาง เผลอตัวส่งเสี

มาให้ตัวร้ายสี่ขาผลัดกันดม ก่อนเจ้าหน้าขนจะเยื่องกาย เดินส่ายตูดเข้าไปในคฤหาสน์ กระโจนขึ้นบันไดมีเฟรโดเดินตามมาห่า

าอนงค์นาง มีเสือสี่ตัวเดินตามมาไม่ห่างๆ ร่างบอบบางซุกตัวหลับอยู่ข้างตู้ใบใหญ่ เฟรโดช้อนอุ้ม

” ขบวนนำขนาดย่อมหน้าด้วยเสือโคร่งตัวใหญ่ที่เด

วนยาวเยียด นำด้วยสีขาหน้าขนที่น่ารักเฉพาะดอนเฟ

คอหดได้แต่ยืนนิ่งไป เขามองตามทั้งเจ้านายหนุ่

ม่หลับไม่นอนหรือไง” ซีทักเพื่อนสนิทขณะ

่ากูแ

รวะ? บอ

มผู้หญิงขึ้นไปบนห้อ

ไอ้สี่ตัวนั่นปล่อยหล่อนได้ไง พวกมันหวงดอ

ดินตามกันต้อยๆ ขู่

ไรวะ