และเขาก็รู้ว่ามันเป็นธุรกิจที่คนดีๆ หลายคนเมินหน้าหนีและยังประณามห

อาบอิ่มไปด้วยสิ่งที่คนอื่นๆ เรียกกันว่าน้ำกาม...เขาเข้าใจเธอไม่ใช่เพราะลำเอียงจนมองไม่เห็นเขารู้ว่ามันไม่ใช่สิ่งดีงา

งเจ้าแม่แหม่

ข้างกายพิมสุดามาตลอด...โดยไม่มีใครร

เรียกเขาว่าแมงดาบรรดาศักด

่ใส่ใจกับเรื

ือนลูกครึ่งฝรั่ง...หลายคนคิดว่าย้อมสีผม...แต่เขาซิรู้ว่าผมเดิมของพิมสุดาก็ไม่เคยดำสนิทอย่างผมคนไทย...ก็พิม

บาดแผลกันมาทั้งนั้นไม่ยิ่งหย่อนไปจากกัน เจ็บปวดเพราะเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน เพราะคำคน...เพรา

เชื่อว่าความแค้นนั่นจะกินเวลานาวนาน...และศิลาก็เฝ้

เคยหัวเราะเยาะใส่เขา เคยป

้สร้างแบบเอาใจเจ้าของบ้านเป็นหลัก มันเป็นซอกมุมที่ว

ืมว่าที่เขาเป็นตัวตนทุกวันนี้...งดงามอย่างที่หลายคนมองเห็นก็เพราะเธอ...เขา

อยน่ะ ผมยังหนักใจอยู

ยู่เหมือนกันจิบชาที่ชงรสเลิศในถ้วยด

็นว่าย

อกจะเหลวไหลอยู่ที่อยากได้ลูกเอาไว้เป็นเครื่องต่อรอง มันเป็นทางออก

รักอะไรกันนักหนา รู้ๆ อยู่ว่าเขาเองก็มีลูกเมียแล้ว มีครอบครัวที่เป็นระบบระเบียบ

่รู้เหม

ปพร้อมกับแวว

มยังไม่อยากพูด กลัวรุนแ

านน่ะ น้ายังไม่ได้ขอบใจเลยนะที่เป็นธุระพาไปหาห

ัวเร

มอย่างไร้เดียงสากับเพื่อนชายของหล่อนถึงเรื่องตกเลือด...ท่าทางหล่อนไม่น่าจะเดียงสาขนาดนั้นสักนิดแล้วเขาก็เพิ่

ควงถึงสองเชียวล่ะหรือ...เขานึกถึงยามจับหล่อนแปลงโฉมเ

นัก เขาจะต้องศึกษาดูเสียแล้ว ว่าการจ

“น้าจะพูดให้หมดเปลือก จะต้องแฉ

////////////

ิมสุดาหันมาพยักพเยิดกับแววรัตน์ “สงสัยจะพาลโกรธมาถึงฉันด้วยนะนั่น...แววเอาของกินไปใส่จานมาทีไ

ร็งเขม็ง แต่หล่อนก็ไม่ได้สะบัดห

ม...ใครๆ ก็มาเยี่ย

าทำกับเธอซะบ้างตบตีรุนแรงขนาดนี

มาน้ำตานองหน้า “อ้อยรักเขานะคะ คุณแหม่ม...อ้อยต้

าเห็นดี

อก เหมือนคำถามจะจี้ใจข

นัก เท่าที่เธอปล่อยให้ท้อง ฉันก็อยากจะบ้าตายแล้ว ยังจะมาเกิดเรื่องแ

เบ็งเสียง จนพิมสุดาน

ว่าอ้อยรักเข

ู้ว่าเธอตกเลือดมานอนโรงพยาบาล...แววบอกฉันว่าเธอโทร. เรียกศิลาไปรับเธอจากบ้านมาส่งโ

วตาหม่นมัวของหล่อนยังเหลือความหวังอยู่ “อ้อยจะพูดกับเขาเอง

ะมาเยี่ยมเธอสักวัน หากเธอย

กลือกศีรษ

ใจแข็งยังกะหิน...คิดเหมือนคนธรรมดาที่ไหนกันคะ...วันนั้นน่ะด

///////////////

ตาผ่อนลมหายใจยาวออกมา ไม่เคยเลยที่เสียงเรียกนี้จะนุ่มหูให้ความรู้สึกที่ดีต่อตัวหล่อน แต่ทำอย่างไรได้เล่า หล่อนรู้ว่าหล่อนไม่ใช

ังเสียความรู้สึกต่อแม่...รวมทั้งผิดบาปที่หล่อนจะคิดต่อแม่ในทางไม่

ไร ลูกที่ดีก็ควรจะท่องมนต์บท ว่าด้วยความอดท

มืดอี

ชา วางงานลงบนโต๊ะใกล้ๆ กันนั้น

แล้วบอกอยากพูดกับเราด้ว

..มิน

าไปในรองเท้าก่อนจะเสือกมันเข้าไปใต้โต๊ะแล้วลุกตามคุณมารศรีไปโดยเร็ว รู้ว่าไม่ควรจะพิรี้พิไรอยู่ให้เธอ

็เป็นมิ่งขวัญไปเสียหมด...แล้วหล่อนก็โยงใยไปถึงสาวิตต์อีกคนหนึ่ง เขาเอาอาหารกลางวันล่อหล่อน