เวลานับจากหล่อนเลี้ยวรถเข้ามาแล้ว หญิงสาวเปิดประตูก้าวลงมา แล้วด้วยความเชื่อมั่นในตัวเอง หล่อนก้าวเดินฉั

งหล่อนด้วยแววตาชอบกล เสื้อผ้าของหล่อนนี่เอง หญิงสาวเพิ่งนึกเสียใจเป็นหนแรกที่หล่อนแทบจะไม่เคยนุ่งกระโปรง

๊ะไว้หรือ

ว่าถามหล่อน จนกระทั่งได้ยินเสียงถามอีก

บ...จองโต๊ะ

เพื่อนฉันนั

รเข้าใจผิด

ากัน นี่หล่อนกลายเป็นตัวอะไรไปแล้วหรือถึงได

๊ะของเราเ

หล่อนจะได้ตัดสินใจอะไรต่อไป ก็มีมือหนึ่งเอื้อมมาแตะที่ท่อนแขนของหล่อนเบาๆ ก่อนจะจับกระชับเอาไว้ หญิงสาวหันขวับไปและหล่อนก็ต้องเง

ปกับผม

หรูตั้งแต่หัวจรดเท้า เส้นผมหวีเรียบไม่กระดิก มันเรียงเส้นเกาะกันโดยที่ไม่ได้ใส่น้ำมันใส่ผมให้เยิ้มฉ่ำ หากแต่เพราะฝีมือของช่างตัดผมที่ประณีตมากๆ สูทสี

รงหัวเข่าออกจะกร่อนไปแล้วด้วยซ้ำ มินตายังคิดเลยว่าตรงเข่าขาดเมื่อไรหล่อนจะเอาแผ่นหนังมาตัดปะให้เท่ รองเท้าผ้าใบของหล่อนก็ดูมอมแมม...หล่อนซักมัน

ขาต้อนรั

ุภาพชน แม้หล่อนจะไม่ได้เป็น ‘สุภาพสตรี’ แต่หล่อนก็เป็นคนดีๆ คนหนึ่งประกอบ

ี่นัดคุณเจอหร

มื่อวันวานตอนที่เจอกันนั้น เขา

จะเข้ามาคว้าง...ดีไม่ดีคุณอาจจะต้องยืนหลบมุมข้างกระถา

ืนตรงนั

นั้นมันล้อมรอบด้วยขนตาหนายาวเป็นแพงอนช้อย...ที่มันน่าจะมาเป็นดวงตาของหล่อนมากกว่า “ผมไม่คิดเข้าไปในค่าเ

กเสียงยาว ยิ้มอย่างขี้โกงนิดๆ “ปากแตกใช่ไหม เอายาแก้ร้อนในไปกินซิ...ยา

ว หยิบธนบัตรใบละสิบบาทออกมาส่งใ

น้า จะได้ไม่

งตาของเขามันสงบเหลือเกิน แถมยังลึกยากเกินจะหยั

ิน

ดินเข้ามาถึง เขาไม่ทันมองผู้ชายที่อยู่ใกล้ๆ มินตา หญิงสาวก็เช่นกัน หล่อนมัวแต่ให้ความสนใจกับบุรุษผู้มาใหม่ จึงไม่ทันได้เห็นว่าเหมือน

ติดน่ะกว่าจะมาถึง

วงหน้าเรียบเฉยเหมือนรูปสลัก มีเรือนร่างโปร่งแต่ดูแข็

่ายก้มศีร

เธอเข้ามา” เขาเลื่อนสายตามองเฉพาะดวงหน้าของมินตา

มินหรอกนะนั่น...เขาคงอยากจ

่อนออกให้หล่อนนั่ง “คุณเอสังเกตบ้างหรือเปล่าว่าเขาเหมือ

็น หล่อนจึง

อยๆ หันไ

่ายถอนสายตากลับมาก่อน เมื่อชายหนุ่มมองกลับมาอย

นี่ มีอะไรหรือ ม

้ไหม...คุณต่อที่เคยมาอยู่บ้

หน้าที่เปลี่ยนแปลงไปของสาวิตต์ยั

แล้วนะ มิน...มันจบไปแล้ว เป็

นยิ้

หมือน แต่เมื่อวานมินทักเข

ย ถ้านายนั่นยังอยู่จนถึงทุกวันนี้น่ะหรือ พี่ว่าเขาคงจะไม่มาได้ดิบได้ดีขนาดนี้แน่.

บมินตาด้วย หล่อนค่อยๆ เหลือบตามองหน้าเขา ท่าทางสาวิตต์เหมือนจะโกรธ มินต

อย่างคนอาศัยในบ้านของสาว

ักมักจี่ผู้ชาย

ม่ดีนะคะ คุณเอ” หล่อนเบาเสียงลงยื่นหน้าเข้ามาใกล้ แม้ศิลาจะอยู่ไกล หล่อนก็กลัวว่าเขาจะได้ย

หล่อนอาจจะรู้มาไม่ถูกต้องก็เป็นได้ ‘แมงดา’ มีระดับอย่างนั้นหรือถึง

ไปทึกทักว่าเขาเป็นอย่างนั้น พี่ว่า

วาของเจ้าแม่...เจ้าแม่เนื้อส