ู่ค่ะ เพิ่งจะออกไ

ณพ่อ แต่ไม่ทันจะได้คิดอะไรต่อ

ปไ

ไปฝรั่

ั่งเศส!?

เขาไม่ได้เตรียมใจที่จ

์ไพรส์นะ ไม่ใช่ให้

..

งตื่นๆ ติยคุณสูดหายใจเข้าเต็มปอด ร้อนรุ่มในอกไม่น้อย ก่อนมันจะทว

พ่อไป

ปกับคุณ

...หรื

ายเท้าเขม็งมากกว่าเดิม สัญชาตญาณบางอย่างบอกเขาว่

ชื่อ

สะดุ้งโหยงน้อยๆ ช้อนตามองราวกับล

นนา

า...อ

นั่นเอง เพิ่งจะรู้ว่าลูกของ

นตาเบียดกันขึ้นจนหนาแน่น จมูกโด่งรั้น จนไปถึงริมฝีปากอ

นอมราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ

ั้งนั้น กับคนที่หวังฮุบสมบัติของครอบครัวเขา

ิดป

ค

ะตู นี่มันบ้านฉั

อควรจะโทรถามทัศดนัยก่อนว่าผู้ชายตรงหน้าใช่ลูกชายของเขาจริงไหม เพราะเธอไม่เคยเห็นหน้าค่าตาของติยคุณมาก่อน แต่ต่อให้โทรไปอย่างไร ทัศดนัยคง

่เว

มก็หัวเสียหนัก เขาเกือบจะโยนโทรศัพท์ทิ้งลงพื

้หญิงหน้าเงินคนนี้จะต้องเก็บเอาไปเป็นของตัวเองแน่ เขาไม่ยอมให้ใครหน้าไห

่น สูดหายใจเข้าปอดลึก

เข้าไปไว้ในบ้านแล

ณามือเธอหรอก เห็นตัวเล็กอย่างนี้ เธอขนได้สบาย

ะเป๋าไปไว้ใ

ด ห้องของติยคุณคงจะเป็นห้องใหญ่ที่อยู่ติดกับห้องของทัศดนัย หากทว่าติ

ว้ที่ห้

ห

ในบ้าน ทิ้งให้ลานนามองตามด้วยความสับสนว่าห

ห้เธอต้องรีบเข้าไปในบ้านด้วยความเร็วแสง ติยคุณมองแผ่นหลังบางที่พยายาม

วางไว้ งั้นเขาจะจัดการกำจัดน้องสาวที

ำตัวเป็น ‘พี่ชาย’