ดียวเขาก็รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ “ของก๊อปน่ะ เพื่อนผมมันขายอยู่แถวตลาดล่าง” เขากระซิเบา ๆ ข้างห

ออก ก่อนจะใส่มันลงใ

้เขา ก่อนจะถอยห่างเขาเล็กน้อย แล้

ธอมาก จนเธอสัมผัสได้ถ

่างเขา จะรู้จักเพื่อนพ้องที่ขาย

ย่ เธอคิดว่าลู่เหยี่ยนไปทำอะไรที่ผิดกฎห

ุกเดือน และเธอมักจะออกไปเที่ยวกลางคืนบ่อย ๆ ทั้งยังควงคนโน้นคนนี้ไม่ซ้ำหน้

านแต่งงานยังไม่เริ่มสักทีล่ะค

แนะนำแฟนฉันให้รู้จักหน่อยนะคะ” เธอจงใจเน้นเสียงสูง “โจวจือหยวน ลูกชายคนโต ตระ

เขาไม่กล้าเงยหน้าข

ไม่รู้จักเขา “ค่ะ เราควรจะรู้จักกันสักหน่อย แต่ดูเหมือนอาทิตย์ที่แล้ว น้องเ

น้าของจือหยวนก็เปลี่ยน

่เหยี่ยน เข้าทำงานที่บริษัทของจือหยวนได้นะคะ ถ้าไม่ถนัดงานด้านเทคนิด ไปทำงานบริการแทนก็ได้ค่ะ อย่างงานทำค

นกับคำดูถูกเหยียดหยามพวกนี้เลย เขาเพียงแค่ยิ้มออกมาเล็กน้อย และโบกมืออย

วยความขุ่นเคือง เพราะท่าทีของเ

็เดินทางมาถึง พิธี

ไปที่บ้านหลังเล็ก ๆ ห

นอกจากของใช้ที่จำเป็นเท่านั้น เธอรู้สึกว่ามันเพิ่งจะถูกนำมาจัดวางไว้ เพื่อการแต่งงานเร็ว ๆ นี้นี่เอง ลู่เหยี่ยนม

้งก็รู้สึกว่า ลู่เห

ะ” ลู่เหยี่ยนยักไหล่สบาย ๆ เขาด

็นระเบียบเรียบร้อยดี เรา

านดูเรียบร้อย บ้านก็ดูสะอาดสะอ้าน แต่ถึงอย่างนั้น ที่นี่กลับไม่ทำให้มีความรู้สึกเหมื

นเก้าอี้ไม้ เขากำลังปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาออก เธอมองสำรวจร่างกายของเขา

่ตื่นตกใจของเธอ เขาหยุดการกระทำของตนเอง แล้วเดินเข้ามาหาเธอ “คุณคงเห