ทำแต่งานแทบไม่เจอหน้ากัน ดีท

นี่ไปไหนเหรอ หรือว่าแต่งงานมีลูกเต้า

้าวเข้ามาในร้าน ทำเอาคนลูกค้าที่กำลัง

ิงนะพ่อคุณ พูด

้วหูผึ่งทันที” ลวิตรพูดด้วยควา

ลูกชายก็หล่อนะคุณเพลินตา” ลูกค้าอดแ

ดินไปเปิดประตูให้ เมื่อร้านไม่มีลูกค้าแ

ูกตัวเอง

ว่ามีแม่อยู่ที่นี่” ค

กลับมาเมื

ปรินน้ำหวานใส่แก้วส่งให้ชายหนุ่ม

เพลินตาแขวะลูกชายตัวเอง เดินมานั่งที

แล้วนี่” ลวิตรพูดแล้วเลื่อนปมเนค

่เลยนะ” เพลินตาพูดแบบงอน

ด้ลูกสาวมากกว่าลูกชายอยู่แล้ว

เป็นแบบนี้นะซิ แม่ถึ

่ จริงซิ! วันนี้เราปิดร้านเร็วแล้วทำกับข้าวกินกันเถอะค่ะ ทำชุดใหญ่เลยดีไ

ียง ต่อแต่พอเห็นลูกชายยั

เอง ลูกปีปไปจัดการ

ู้ปีปไม่ได้นะซิ” ลวิต

้าลูกปา

” หญิงสาวฉุดแขนพี่ชายไว้ก่

งสาวตัดสินใจลากชายหนุ่มออกมาจากร้านเบเกอรี่ได้ส

ึ่งเอ่ยทักทายทั้งคู่อย่างสนิทสนม ขณะที่หญิงสาวยิ้มน้อ

ับ “อย่างผมจะเป็นอะ

วนี่เมื่อไหร่จะแต่งงาน

าะเบาๆ แล้วกล่าวลาเมื่อน้องสา

แผงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเ

ังไง” แม่ค้าข

ด็กกำพร้าที่คุณเพลินตารับมาเลี้ยงนะซิ..

า...อุ๊ย!” แม่ค้าหยุดปากทันที่เห็

เบาๆ แล้วคล้องแขนพี่ชาย “

เขานินทานี่” ลว

กคัก ดึงแขนพี่ชายไปเลือกซื้อผักและผลไม้อีกสองสามอย่างตบท้ายด้วย

ลอง’ เป็นมากกว่าน้องส

าน้อย ครั้งแรกๆเขาเองไม่ชอบหน้ากาสะลองนัก เด็กบ้าอะไรก็ไม่รู้! ชอบทำตัวน่ารักให้แม่เขาเอาใจ! แม่ยิ่งอยากได้ลูกสาวอยู่แล้ว ยิ่งหล

อนเถอะค่ะ” กาสะลองเอ่ยบอกเมื่อทั้งคู

ถุงผักส่งให้แล้วสายตาของเขาสะดุดกับรอยแดงที่ข้อม

ำอะไ

แดงบนข้อมือแล้ว

มันเป็นรอยแดงๆ แล้ว สงสั

รียด แต่ก็ปล่อยข้อมื

วังๆ หน่อ

คัก “ไปอาบน้ำเถอะ ปีปจะรีบทำกับข้าว เรา

อเย็น การทำอาหารเป็นสิ่งเดียวที่เธอถนัด และพอจะดึงเธออ