เอถูก เชคฮ อานัส เกณฑ์มารวมตัวที่โรงพยาบา

การมีชีวิตอยู่ ชีวิตที่ต้องพบเจอแต่ความทุกข์ทรมานเจีย

นะ" อานัสร้อนรนเดินวนไปมาหน้าห้องฉุ

้หรอกครับ...อย่ากังวลไปเลยนั่งพั

มีชีวิตอยู่ต่อ" อานัสพูดขึ้นด้วยความรู้สึกลึก ๆ ก่อนจะนึกขึ้นได้ทันท่วงทีแล้วรี

" อัมกาสเอ่ยขึ้น

คาญแล้วนะ!" อานัสเบี่ยงเบนหลบเลี่ยงส

รือครับ" อัมกาสยังคงยียวนต่อไม่คิดเกรงกลัว ลอ

ด้ตะเบ็งเสียงดังอย่างกลบเกลื่อนเมื่อถู

ัวใจท่านก็แค่นั้น" อัมกาสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบ สายตาของเขา

อแพทย์ร้องส่งสัญญาณเตือน เลือดที่ได้รับบริจาคมาแม้จะมากมายและเพียงพอแต่ทำไมร่างกายของเธอถึงไม่ตอบสนองใน

สที่มองเห็นพยาบาลวิ่งออกมาด้วยความตระหนกส

านี้เพราะเสียเลือดมากในระหว่างผ่าตัดค่ะ ดิฉันกำลังจะไปเบิกเลือดให้ค

นวูบลงสู่ปลายเท้าแทบยืนทรงตัวไม่ไหว ขอบตาเริ่มเห

เขาย่อมรู้ดีกับสิ่งที่มีในใจ ขยับตัวเข้าไป

องหน้าลูกน้องคนสนิท ริมฝี

่ ๆ" อัมกาสพูดปลอบผู้เป็นนายให้รู้สึกดี แต่ว่าตอนนี้ภา

ระเป๋ากางเกง กำมือแน่นอย่างระบายความเจ็บปวดไม่ต้องการ