่ดิ

่งที่ผมจำได้ดีว่าเป็นใคร 'แผ่นฟ้า' น้องชายของผมเอง

น้ำเสียงนิ่งเรียบ บุคลิก

้วนี่มานอนค้า

กครับ ผมจึงรีบพยักห

ี่มหา'ลัยจะเล่าให้พี่ฟัง ผ

้ว เพราะคำว่า พี่คือไอดอลของผม แผ่นฟ้าจึงมักจะติดผมแจ และดีใจจนออ

เมื่อตอบรับน้องชาย ผมจึงรีบเอ

ลยนะ เพราะรู้ว่าพี่จะมา พ่อโทรมาบอก" น้องชายของผมช

ไปหาแม

ผมไป

รัว ตัวของแผ่นฟ้าเตี้ยกว่าผมเล็กน้

าผมคือไอดอล ก็มักจะออกจากปากของแผ่นฟ้า จนผมนั้นได้ยินบ่อยครั้ง และทุกครั้งผมก็จะมีร

อนเถอะ แล้วเร

รับ แต

นลู

มือนจะพูดอะไรต่อ แต่ต้องหยุดชะงักคำพูดไว้ เม

แม่จังเ

จะทำแบบนี้ประจำ มันคือความอบอุ่นและความน่ารักที่

าหาแม่เลย...พ่อคนร

อนกับเง้างอน แต่ก็ยั

ม่" ผมให้คำตอบด้วยท

ลูกซูบลงเยอะเลย ทานข้า

ห่างหนึ่งก้าว ไล่สายตากวาดมอง

่อบริษัทของเรา แม่อย่าห่

ราะจากสีหน้าแล้วค

่วยลูกไหม แม่แ

ึงปฏิเสธพ่อไป แต่กับแม่ทำไมผมถึงไม่อยากปฏิเสธ เพราะสีหน้าของแม่ แววตาของแม่ที่ดูจริงใจและรักผม

เปล่า ๆ ผ

มแค่คนช่วย รับรองว่าไว้ใจได้และเก่งแบบที่ดินต้องการ

แม่เล่นอ้อนพูดตะล่อมขนาดนี้ แถ

าพูดแซว ทั้งที่ก็ยืนอยู่นาน มองผมกับแม่ค

ม่ทุกวัน เรานี่นะ" แล้วแม่ของผมก็เอื้อมมือลูบแก้มของแ

ดขึ้นเสียงดัง เงยหน้าตะโกนเสีย

ง ครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตา" แม่บอกพร้อมลูบแก้มผมและแผ่นฟ้าพร้อมกัน ฉีกยิ้มกว้างอ

แต่แม่เลยครับ ถ้าแม่บอกว่าดีผมก็ว่าดี" ผมหันกลับมาแล้วให

จะได้รีบโทร

รั

ใจที่ได้ยิน

ักสนิทกันได้แม

บ เพราะผมไม