ียงใสๆ เอ่ยถามเพื่อนสนิท ที่นั่งข้างกายอยู

ก้มตาอ่านหนังสือ เมื่ออยู่ ๆ เพื่อนสนิท

ด้เหรอ"

ด หากไม่ชอบพอทำไมต้องถามถึงค

อบกลับด้วยน้ำเสียงตระหนก ดวง

กหนังสือที่อ่าน จ้องมองหน้าหนูซีนอย่างจับผิด

แย่แค่นั้นเอง" หนูซีนผู้ที่เก็บอาการไม่เก่งพูดติดขั

อการแสดงออกของเพื่อนนั้นแสนจะพิรุธ พูด

ี่เริ่มหวั่นไหว เมื่อคำว่าชอบนั้นมันสะกิดให้หัวใจของเธอนั้นเต้นแรง คำว่

ังคงโต้ตอบพร้อมกับ

ซีนผู้ที่ออกอาการเขินอาย เมื่อ

วแย้งเสียงดังเมื่อหนูซี

ิ้มได้แต่ดิวยิ้ม

นชอบนายหน้าตา

ี่หน้าเริ่มเปลี่ยนสี แสดงความเคอะเขินจนต้องแก้

่ที่หน้าตาดีเป็นที่หมายปองของสาวทั้งมหาลัย ซีนยั

่ายหน้ารัวเร็วปฏิเสธ เมื่อการเอ่ยถ

ียก รุ่นพี่ที่หน้าตาดี ดีกรีเดือนคณะวิศวกรร

พูดจบคนหล่อก็มาพอด

องในมือที่รุ่นพี่คนนี้ตามขายขนมจีบให้อยู่นานและเธอก็จะได้รับช

และทั้งสองคนก็ต้องหัวเราะเบา ๆ เมื่อมอ

และดิวยกมือไหว้อย่างนอบน้อมเม

หลายคนนั้นต้องหลงเสน่ห์เมื่อได้เห็นแม้กระทั่งดิวเองก็ตาม "ดอ

ะ มันกินไม่ได้...หนูซีนผู้แสนสดใสตอบรับและพร่ำในใจต่อท้ายประโยค แม้จะรับดอกไม้ด้วยรอ

อตยิ่งกว่าแสงแดดเมืองไทยบอกกล่าว "วันนี้

งไม่สะดวกซีนต้องรีบกลับ"

อกาสหน้าเนอะ" แม็กต

ที่กำลังเดินมุ่งตรงสู่โรงอาหาร จึงรีบปลีกตัวโดยที่ดิวนั้นยังคงทำหน้าเหลอห

้าหมายที่เพ่งเล็งไหวตัวหลีกห่าง เหมือนจะง่ายและได้ไม่ยากในความคิด แต่กลับเป็นความคิดที่ผิด ลงทุนดอกไม้ไปก็หลายช่อ